Ἁγίου Λουκᾶ, Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας Πολλά, πάρα πολλὰ χρόνια περιπλανιόταν ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραὴλ στὴν ἔρημο μετὰ τὴν ἔξοδό του ἀπὸ τὴν γῆ τῆς Αἰγύπτου μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν θεόπτη προφήτη Μωυσῆ. Κύριος ὁ Θεὸς ἔτρεφε τὸν λαό Του μὲ τὸ θεόσταλτο μάννα. Ἦταν δύσκολος ὁ δρόμος αὐτὸς μέσα στὴν ἔρημο. Μὲ πολὺ δυσκολία ἔβρισκαν νερὸ νὰ πιοῦν. Καὶ ἄρχισε ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραὴλ νὰ γογγύζει στὸν Θεὸ καὶ τὸν Μωυσῆ, γιατί τοὺς ξεσήκωσε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο. Καὶ ἄναψε ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐναντίον τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰσραὴλ ἐξ αἰτίας τοῦ γογγυσμοῦ τους καὶ τοὺς τιμώρησε σκληρά. Μὲ διαταγὴ Του ἦλθε...

Οι μάρτυρες Μήνας και Ερμογένης γεννήθηκαν στην Αθήνα. Ζούσαν στο Βυζάντιο, ως τιμώμενα πρόσωπα, τόσο από τον αυτοκράτορα όσο και από τους ανθρώπους. Ο Μηνάς διακρινόταν για τη ρητορική ευγλωττία του και, μολονότι εξωτερικά συμπεριφερόταν σαν ειδωλολάτρης, στην καρδιά του ήταν συνειδητός χριστιανός. Ο Ερμογένης ήταν έπαρχος του Βυζαντίου και συμπεριφερόταν σαν ειδωλολάτρης, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά· ήταν όμως συμπονετικός και έκανε πολλές αγαθοεργίες. Όταν επί, βασιλείας Μαξιμιανού ξέσπασε έντονα διαμάχη ανάμεσα στους χριστιανούς και τους ειδωλολάτρες στην Αλε­ξάνδρεια, ο αυτοκράτορας απέστειλε έναν έμπιστο άνθρωπό του, τον Μηνά, για να κατασιγάσει την κοινωνική αναταραχή και να εκδιώξει τους χριστιανούς...

Ολόκληρο το φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Σμύρνης σε αριθμούς:

Πρόςτόν Ἱ­ε­ρό Κλῆ­ροκαί τούς εὐ­σε­βεῖς Χρι­στια­νούςτῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μη­τρο­πό­λε­ώς μας Ἀ­γα­πη­τοί μου ἀ­δελ­φοί, Ἡ ἀν­τί­στρο­φη μέ­τρη­ση γιά τή με­γά­λη ἑ­ορ­τή τῶν Χρι­στου­γέν­νων, ἔ­χει ἤ­δη ξε­κι­νή­σει. Οἱ πι­στοί προ­σμέ­νου­με μέ χα­ρά τήν ἔ­λευ­ση τοῦ ἁ­γί­ου Δω­δε­κα­η­μέ­ρου. Τό ἱ­ε­ρό αὐ­τό δι­ά­στη­μα πού πε­ρι­λαμ­βά­νει τήν ἑ­ορ­τή τῆς Γεν­νή­σε­ως τοῦ Κυ­ρί­ου μας Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ, τήν ἑ­ορ­τή τοῦ Με­γά­λου Βα­σι­λεί­ου, τά Θε­ο­φά­νεια, τή μνή­μη τοῦ Βα­πτι­στοῦ Ἰ­ω­άν­νου. Ἡ χα­ρά αὐ­τή εἶ­ναι ἔκ­δη­λη στή λα­τρεί­α μας. Στούς ἱ­ε­ρούς Να­ούς, ἐ­δῶ καί λί­γες ἡ­μέ­ρες, ἀν­τη­χοῦν εὐ­φρό­συ­να χρι­στι­α­νι­κοί ὕ­μνοι: «Χρι­στός γεν­νᾶ­ται, δο­ξά­σα­τε…», «Ἡ Παρ­θέ­νος σή­με­ρον…», «Μυ­στή­ριον ξέ­νον, ὁ­ρῶ καί πα­ρά­δο­ξον…». Ὕ­μνοι πού μᾶς προ­ε­τοι­μά­ζουν ἐ­σω­τε­ρι­κά γιά τήν ἔ­λευ­ση τοῦ...

Του Μηνά Κασιμάτη, Θεολόγου-Ιστορικού, Επιτρόπου του Ιερού μας Ναού Ο εθνομάρτυς και θαυματουργός άγιος, Σεραφείμ Φαναρίου και Νεοχωρίου Θεσσαλίας. Ξημερώνει 4 Δεκεμβρίου, ημέρα που εορτάζεται από την Εκκλησία μας ο άγιος Σεραφείμ Φαναρίου και Νεοχωρίου Θεσσαλίας. Η ζωή και κυρίως το μαρτύριό του υπήρξαν στενά συνδεδεμένα με την μορφή ενός άλλου ηρωικού ιεράρχου, τού Διονυσίου τού Φιλοσόφου (ή Σκυλλοσόφου, όπως τον αποκαλούσαν οι εχθροί του και τελικά έμεινε γνωστός στην Ιστορία) και ειδικότερα με την πρώτη Επανάσταση τού Διονυσίου, στην Θεσσαλία. Ας εξετάσουμε τον ενδιαφέροντα βίο του. Η παιδική και εφηβική ζωή τού Σεραφείμ και η θητεία του ως Αρχιεπισκόπου...

ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ Από την Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου ΕΔΩ ΠΡΟΛΟΓΟΣ Η ζωή του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού υπήρξε ζωή συνεχών αγώνων. Αγωνίστηκε εναντίον της νέας αιρέσεως των εικονομάχων γιατί έζησε κατά τον 8ον αιώνα που η εικονομαχία συγκλόνιζε τα θεμέλια της Εκκλησίας. Εναντίον της υπερηφάνειας και της υψηλοφροσύνης, γιατί ήταν κάτοχος όλης της επιστημονικής γνώσεως της εποχής του, όπως φαίνεται και από έργα του που μας άφησε. Εναντίον της αγάπης του πλούτου και της ανθρώπινης δόξας, γιατί και θέση επίζηλη κατείχε, αλλά και πλούτη είχε άφθονα.Παρ’ όλα αυτά, επειδή αγάπησε τη μοναχική πολιτεία, εγκατέλειψε τα πάντα...