Ἡ πασχάλια Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμ. Μητροπολίτου μας πρός τόν Ἱερό Κλῆρο καί τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς τῆς Μητροπόλεώς μας Προςτόν Ἱερό Κλῆροκαί τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούςτῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί ἀδελφοί, Χριστός ἀνέστη! Ἔφθασε καί πάλι τό Πάσχα τοῦ Κυρίου μας. «Πᾶσα ἡ κτίσις» τοῦ Θεοῦ καί μαζί της κι ἐμεῖς οἱ χριστιανοί ἑορτάζουμε τήν ἔνδοξη Ἀνάστασή Του. Παρών ἀνάμεσά μας ὁ ἀναστημένος Ἰησοῦς. Παρών ἐν μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας. Παρών ἐπί τῆς Ἁγίας Τραπέζης μέ τό σῶμα καί τό αἷμα Του. Παρών νοερά στίς καρδιές μας. Παρών καί σήμερα, ὅπως καί τότε —λίγο μετά τήν Ἀνάστασή Του—, ἐν μέσῳ...

“Δεῦτε ἀδελφοί μου εὐφρανθῶμεν ἐνθέως ὅτι Ἀνέστη ὁ Χριστός ὡς παντοδύναμος.” Εὐχόμεθα τήν τερπνή καί πανσεβάσμια, τήν “κλητήν καί ἁγίανταύτην ἡμέραν”, τό Φῶς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖοςμέ τήν Ἁγία Του Ἀνάσταση “Χαρᾶς καί Φωτός τά πάνταπεπλήρωται”, νά ἐμπνεύσει τή ζωή μας, νά συνενισχύσει τήν πίστημας, νά πλημμυρίσει τόν νοῦ καί τήν καρδιά μας μέ θείαεὐφροσύνη καί νά εἰρηνεύσει τήν ἀνθρωπότητα.Χριστός Ἀνέστη!Ἀληθῶς Ἀνέστη ὁ Κύριος! Ὁ πρόεδρος τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ ΣυμβουλίουἈρχιμ. Πολύκαρπος Κεντικελένης

Ἁγίου Ἐπιφανίου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίας Κύπρου 1.-. Ἐκεῖνος πού χθές, μέσα στήν ἄπειρη συγκατάβασί Του, δέν ἐκαλοῦσε νά τόν βοηθήσουν οἱ λεγεῶνες τῶν Ἀγγέλων, λέγοντας στόν Πέτρο, ὅτι εἶναι στό χέρι μου νά παρατάξω τώρα ἀμέσως, περισσότερες ἀπό δώδεκα λεγεῶνες Ἀγγέλων (Ματθ. κστ´ 53), σήμερα κατέρχεται μέ τόν θάνατό Του κατά τοῦ ἅδου καί τοῦ θανάτου, τοῦ τυράννου, ὅπως ταιριάζει σέ Θεό καί Κυρίαρχο, ἐπί κεφαλῆς τῶν ἀθανάτων καί ἀσωμάτων στρατευμάτων καί τῶν ἀοράτων ταγμάτων, ὄχι μέ δώδεκα μόνο λεγεῶνες, ἀλλά μέ μύριες μυριάδες καί χίλιες χιλιάδες Ἀγγέλων, Ἀρχαγγέλων, Ἐξουσιῶν, Θρόνων, Ἐξαπτερύγων, Πολυομμάτων, οὐρανίων ταγμάτων, τά ὁποῖα, ὡς Βασιλέα καί Κύριό...

Tοῦ Ἀρχιμ. Lev Gillet Κύριε, στέκομαι κάτω ἀπὸ τὸ σταυρὸ σου μαζὶ μὲ τὴ Μητέρα σου, μαζὶ μὲ τὸν ἀγαπημένο μαθητή, μαζὶ μὲ τὶς γυναῖκες ποὺ σοῦ ἔμειναν πιστές. Τολμῶ νὰ ὑψώσω τὰ μάτια μου σὲ σένα καὶ ν᾽ ἀτενίσω τὴ θυσία σου. Σ᾽ αὐτὸ τὸ ἀντίκρισμα μαθαίνω ὅ,τι δὲν κατόρθωσα νὰ μάθω οὔτε καὶ μέσα στὰ κείμενα τοῦ Εὐαγγελίου. Τὰ πόδια σου εἶναι καρφωμένα στὸ ξύλο. ῾Ο σταυρός σου εἶναι τὸ πατητήρι ὅπου πατήθηκε τὸ ἀληθινὸ σταφύλι. Ἐνῷ μπορεῖς, δὲν θέλεις νὰ φύγεις. Σ᾽ αὐτὴ τὴ συνάντηση ποὺ μοῦ ὅρισες μὲ περιμένεις. Καρφωμένος στὸ σταυρὸ ὑποτάσσεις τὸν ἑαυτό σου...