«Τω αγίω και Μεγάλω Σαββάτω, την θεόσωμον Ταφήν και την εις Άδου Κάθοδον του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν, δι’ ων της φθοράς το ημέτερον γένος ανακληθέν, προς αιωνίαν ζωήν μεταβέβηκε» Μάτην φυλάττεις τὸν τάφον, κουστωδία.Οὐ γὰρ καθέξει τύμβος αὐτοζωΐαν. ἈπολυτίκιονἮχος β’.Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ, ἀπὸ τοῦ ξύλου καθελὼν τὸ ἄχραντόν σου Σῶμα, σινδόνι καθαρᾷ, εἱλήσας καὶ ἀρώμασιν, ἐν μνήματι καινῷ κηδεύσας ἀπέθετο. Ἕτερον ἈπολυτίκιονἮχος β’.Ταῖς Μυροφόροις Γυναιξί, παρὰ τὸ μνῆμα ἐπιστάς, ὁ Ἄγγελος ἐβόα·Τὰ μύρα τοῖς θνητοὶς ὑπάρχει ἁρμόδια, Χριστός, δὲ διαφθορᾶς ἐδείχθη ἀλλότριος. ΚοντάκιονἮχος β’.Τὴν ἄβυσσον ὁ κλείσας, νεκρὸς ὁρᾶται, καὶ σμύρνῃ καὶ σινδόνι ἐνειλημμένος, ἐν μνημείῳ...

« Τω Αγίω και Μεγάλω Σαββάτω, την θεόσωμον ταφήν και την εις Άδου κάθοδον του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν, δι’ ών της φθοράς το ημέτερον γένος ανακληθέν προς αιωνίαν ζωήν μεταβέβηκε».  Τέτρωται Ἀδης Παντελή Πάσχου, Ο γλυκασμός των αγγέλων , Αθήνα 1975, εκδ. Αποστολική Διακονία, σελ. 206-213 Το Μέγα Σάββατον είναι η μέρα που ο Χριστός μας, ο αχώρητος από κάθε τόπο, χωρεί και περικλείνεται από ένα πέτρινο μνήμα, σφραγισμένο γερά και φυλαγόμενο από κουστωδία. Μια σιωπή βασιλεύει γύρω, κ’ οι ρήτορες τη σέβονται και σταματούν τους λόγους. Ακούγεται μονάχα η φωνή του υμνογράφου, που μας συμβουλεύει από τις...

Του π. Δημητρίου Αθανασίου, από ΕΔΩ Τον ήλιον κρύψαντα τας ιδίας ακτίνας και το καταπέτασμα του ναού διαρραγέν τω του Σωτήρος θανάτω, ο Ιωσήφ θεασάμενος προσήλθε τω Πιλάτω και καθικετεύει λέγων: «Δος μοι τούτον τον ξένον, Τον εκ βρέφους ως ξένον ξενωθέντα εν κόσμω. Δος μοι τούτον τον ξένον, ον ομόφυλοι, μισούντες θανατούσιν ως ξένον. Δος μοι τούτον τον ξένον, ον ξενίζομαι βλέπειν του θανάτου τον ξένον. Δος μοι τούτον τον ξένον, όστις οίδε ξενίζειν τους πτωχούς και τους ξένους. Δος μοι τούτον τον ξένον, Ον Εβραίοι τω φθόνω απεξένωσαν κόσμω. Δος μοι τούτον τον ξένον, ίνα κρύψω εν τάφω,...

Η ζωή εν τάφωκατετέθης, Χριστέ,και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σήν. Νέλλας Παναγιώτης Ἡ Θ. Λειτουργία ἀναπαριστᾶ, δηλαδὴ κάνει ἀληθινὰ καὶ πραγματικά, ἐκ νέου παροῦσα καὶ ἐνεργητικὴ ἀνάμεσά μας, τὴ θυσία, τὸ σταυρό, τὸ θάνατο, τὴν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Ἀκριβέστερα, μέσα στὴν ἄλλη ἀντίληψη καὶ ὀργάνωση τοῦ χρόνου ποὺ ἔχει ἡ Ἐκκλησία στὸ λειτουργικὸ χρόνο μᾶς ἐξάγει ἀπὸ τὸν καθημερινὸ χρόνο τῆς διαρκοῦς ἀνακύκλησης, τὸν χρόνο τὸν κομματιασμένο σὲ παρελθόν, παρὸν καί μέλλον καὶ μᾶς ὁδηγεῖ στὸν χρόνο ἐκεῖνο, τὸν σταθερὸ καὶ μόνιμο ὅπου ὅλα τὰ γεγονότα, παρελθόντα καὶ μέλλοντα, εἶναι διαρκῶς παρόντα. Ἔτσι μᾶς κάνει ἐμᾶς σήμερα νὰ γινόμαστε...

    Μήνυμα τοῦ Σεβασμ. Μητροπολίτου μας γιά τή Μεγάλη Παρασκευή         Ἀπό τίς τραγικότερες στιγμές τοῦ θείου Πάθους, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εἶναι ἡ συμπεριφορά πρός τόν Κύριό μας Ἰησοῦ τῶν ἄξεστων Ρωμαίων στρατιωτῶν. Τό συνέδριο τῶν ἀρχιερέων καί τῶν πρεσβυτέρων εἶχαν ἀποφασίσει μέ μία παρωδία δίκης νά καταδικάσουν σέ θάνατο τόν Ἰησοῦ. Ἡ ἀπόφασή τους ὅμως γιά νά ἐκτελεστεῖ ἔπρεπε νά ἐπικυρωθεῖ ἀπό τόν Πιλάτο, τόν ἐκπρόσωπο τῆς Ρωμαϊκῆς ἐξουσίας. Καί ὅταν ὁ Πιλάτος τελικά κάμφθηκε ἀπό τόν ἐξαγριωμένο ὄχλο καί παρέδωσε τόν Χριστό «ἵνα σταυρωθῇ», οἱ στρατιῶτες τόν πῆραν στό διοικητήριο, συγκέντρωσαν ὅλη τή φρουρά καί...

Τη Αγία και Μεγάλη Παρασκευή τα άγια και σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επιτελούμεν΄ τους εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τα κολαφίσματα, τας ύβρεις, τους γέλωτας, την πορφυράν χλαίναν, τον κάλαμον, τον σπόγγον, το όξος, τους ήλους, την λόγχην και προ πάντων τον σταυρόν και τον θάνατον, α δι’ ημάς κατεδέξατο΄ έτι Δε και την του ευγνώμονος ληστού, του συσταυρωθέντος αυτώ, σωτήριον εν τω σταυρώ ομολογίαν. Ατενίζοντας τον Σωτήρα στο Σταυρό, Tου Αρχιμ. Lev Gillet Κύριε, στέκομαι κάτω ἀπὸ τὸ σταυρὸ σου μαζὶ μὲ τὴ Μητέρα σου, μαζὶ μὲ τὸν ἀγαπημένο μαθητή, μαζὶ μὲ...