Ἡ πασχάλια Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας
πρός τόν Ἱερό Κλῆρο καί τούς εὐσεβεῖς Χριστιανούς τῆς Μητροπόλεώς μας
ὝΜΝΟΣ ὁ πιό γνωστός. Ὕμνος ὁ πιό γλυκός. Ὕμνος ὁ πιό χαρμόσυνος. Ἀποτελεῖ τόν παιάνα ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν. Ἀπό σήμερα, τήν κορυφαία ἑορτή τοῦ Πάσχα, καί ἐπί σαράντα ἡμέρες βρίσκεται στά χείλη μας. Δονεῖ τίς καρδιές μας. Συμπυκνώνει τήν πίστη μας. Ἀκτινοβολεῖ φῶς, χαρά καί ἐλπίδα. Πλημμυρίζει τά σύμπαντα. Ἀποτελεῖ τό θεμέλιο καί τό κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας.
Ποιός εἶναι αὐτός ὁ ὕμνος,
ἀγαπητοί ἀδελφοί καί ἀδελφές;
Μά ποιός ἄλλος ἀπό τό «Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».
ΧΡΙΣΤΟΣ ἀνέστη ἐκ νεκρῶν! Ὁ Χριστός μας ἀναστήθηκε. Σταυρώθηκε, ἀλλά ἀναστήθηκε. Γεύτηκε τό πικρό ποτήρι τοῦ θανάτου. Κατέβηκε στόν τάφο, ἀλλά «καθεῖλε», γκρέμισε τή δύναμη τοῦ ἅδη. Μέ τόν δικό Του θάνατο «πάτησε» τόν θάνατο. Δηλαδή τόν νίκησε καί τόν κατήργησε. Νικητής καί τροπαιοῦχος πλέον, συνανέστησε μαζί Του ὁλόκληρο τό ἀνθρώπινο γένος. Χάρισε ζωή, τήν αἰώνια καί ἀληθινή, σ᾽ αὐτούς πού εἶναι «ἐν τοῖς μνήμασι». Ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τό ἐχέγγυο τῆς ἀναστάσεως ὁλόκληρου τοῦ ἀνθρώπινου γένους μας.
ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ τοῦ Χριστοῦ μας εὐαγγελίζεται καί σήμερα ἡ πανευφρόσυνη ἑορτή τοῦ Πάσχα. Οἱ πιστοί, ὅλοι ἐμεῖς πού ἀξιωθήκαμε νά φέρουμε τό ὄνομά Του, συναγμένοι στίς ἐκκλησιές μας, λατρεύουμε τόν ἀναστημένο Κύριό μας. Προσφέρουμε τό πασχάλιο μυστήριο τῆς Εὐχαριστίας, ὅπως ὁ Ἴδιος μᾶς συνέστησε (Λουκ. 22,19). Καί κοινωνοῦμε ἀπό τήν ψυχοτρόφο Τράπεζα τό Σῶμα καί τό Αἷμα Του «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον».
Αὐτή μας ἡ Μετάληψη μᾶς ἑνώνει. Μᾶς ζωοποιεῖ. Μᾶς ἀξιώνει νά γινόμαστε «σύσσωμοι» καί «σύναιμοι» μέ τόν Χριστό, τόν λατρευτό μας Λυτρωτή. Αὐτή ἡ συμμετοχή μας στήν κοινωνία τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ μᾶς ἀναδεικνύει ζωντανά μέλη τοῦ σώματός Του πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Ἀδελφούς τοῦ Χριστοῦ καί ἀδελφούς μεταξύ μας.
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ τοῦ Χριστοῦ μας εἶναι ἡ ἀκένωτη πηγή χαρᾶς γιά μᾶς τούς Χριστιανούς. «Χαρᾶς τά πάντα πεπλήρωται τῆς Ἀναστάσεως τήν πεῖραν εἰληφότα!». Ὁλόκληρη ἡ κτίση πλημμυρίζει ἀπό τή χαρά τῆς Ἀναστάσεως. Ἡ ἐμπειρία αὐτῆς τῆς ἀναστάσιμης χαρᾶς μέσα στήν Ἐκκλησία ἀποτελεῖ ἕνα διαρκές βίωμα. Πηγάζει ἀπό τή νίκη τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου. Εἶναι τό ἀτίμητο δῶρο σέ ὅλους μας τοῦ ἀναστημένου Κυρίου μας. Τό «Χαίρετε» εἶναι ἡ πρώτη λέξη πού ὁ Ἰησοῦς ἀναστημένος ἀπηύθυνε ὅταν συνάντησε τίς μυροφόρες (Ματθ. 28,9). Καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος συναριθμεῖ τή χαρά μεταξύ τῶν καρπῶν πού τό Ἅγιο Πνεῦμα καρποφορεῖ στίς καρδιές τῶν χριστιανῶν (Γαλ. 5,22).
ΑΥΤΗ ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως στή ζωή μας, στή ζωή τῶν Χριστιανῶν, συνυπάρχει καί συμπορεύεται μέ τήν ἀγάπη. Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ πού ἐκφράζει ἡ σταυρική Του θυσία μεταγγίζεται καί στίς καρδιές τῶν μαθητῶν Του· ὅλων μας· ὅσοι πιστεύουμε στό ὄνομά Του.
Οἱ Χριστιανοί στό ὄνομα τοῦ ἀναστημένου Κυρίου μας ἀγαποῦμε τος ἄλλους, τόν «πλησίον» μας. Συγχωροῦμε «πάντα τῇ Ἀναστάσει». Μακροθυμοῦμε. Ἡ βεβαιότητα τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ θανάτου μεταφράζεται στήν καθημερινή μας ζωή ὡς ἔμπρακτη ἀγάπη πρός ὅλους. Γράφει ὁ Εὐαγγελιστής τῆς ἀγάπης: «Ἐμεῖς ξέρουμε πώς ἀπό τόν θάνατο ἔχουμε περάσει στή ζωή· κι αὐτό τό ξέρουμε ἐπειδή ἀγαπᾶμε τούς ἀδελφούς μας. Αὐτός πού δέν ἀγαπάει τόν ἀδελφό του παραμένει στόν θάνατο» (Α’ Ἰω. 3,14).
Προσφιλέστατοι ἀδελφοί μου,
«Ἀναστάσεως ἡμέρα» καί σήμερα καί πάντοτε! Ὁ Χριστός μας ἀναστήθηκε. Ὁ θάνατος νικήθηκε. Ἡ ζωή θριαμβεύει· ἡ ἀληθινή ζωή πού ὁ ἀναστημένος Κύριος χαρίζει.
Δέν μᾶς τρομάζουν οἱ πολεμικές συρράξεις. Οἱ βαλλιστικοί πύραυλοι ἤ τά ντρόουνς. Ὅλες αὐτές οἱ κατασκευές τοῦ μίσους, τῆς ἀνθρώπινης κακίας, τῶν ἄνομων καί σκοτεινῶν συμφερόντων. Δέν μᾶς φοβίζει ἡ ποικιλώνυμη ἁμαρτία πού δείχνει σάν νά κυριαρχεῖ παντοῦ καί νά ἀχρειώνει τόν ἄνθρωπο, τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ.
«Μή θροεῖσθε», λοιπόν. Μήν ταράζεστε. Εἶναι προτροπή τοῦ ἀναστημένου Κυρίου μας (Ματθ. 24,6). Ἐν τέλει, Ἐκεῖνος εἶναι ὁ Κύριος τῆς ἱστορίας. Τό φῶς, ἡ ζωή καί ἡ ἀσφαλής ὁδός ὅλων μας.
Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ Α Ν Ε Σ Τ Η !
Μέ ἀναστάσιμες πατρικές εὐχές
ὁ Ἐπίσκοπός σας
† Ὁ Νέας Σμύρνης ΣΥΜΕΩΝ