Στις 12 Μαΐου, η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Οσίου Θεοδώρου του Εν Κυθήροις ασκήσαντος.
Είναι Προστάτης και Πολιούχος των Κυθήρων, από όπου πολλοί ενορίτες μας κατάγονται ενώ εικόνα του Οσίου κοσμεί το Τέμπλο του Ιερού μας Ναού.

Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ  ΕΔΩ:

Η Κάρα του Οσίου βρίσκεται στο ομώνυμο Μοναστήρι – Προσκύνημα των Κυθήρων.

The post Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

Ο Μέγας Κανών είναι η  κατεξοχήν Ακολουθία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής που ψάλλεται μία φορά το χρόνο, την πέμπτη Τετάρτη των Νηστειών.
Αποτελεί ένα μεγάλο ποίημα και αναφέρεται στη μετάνοια, στη συντριβή, στο έλεος του Θεού. Ψάλλεται μαζί με το Μικρό Απόδειπνο.
Πατώντας ΕΔΩ θα βρείτε Πληροφορίες για τα δύο βιβλία σχετικά με το Μεγάλο Κανόνα του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη μας Νέας Σμύρνης π. Συμεών.
Ακολουθούν πληροφορίες που αντλήσαμε από την ιστοσελίδα ΔΙΑΚΟΝΗΜΑ  ΕΔΩ  (Επίσης, εάν θέλετε να κατεβάσετε το κείμενο με την Ακολουθία και τη Μετάφραση μπορείτε να πατήσετε στον παρακάτω σύνδεσμο από την ιστοσελίδα www.orthodoxanswers.gr,  http://orthodoxanswers.gr/wp-content/uploads/2014/04/megaloskanon.pdf )

“Η Πέμπτη εβδομάδα των Νηστειών είναι το λειτουργικό αποκορύφωμα της Τεσσαρακοστής. Οι ακολουθίες είναι μακρότερες και εκλεκτότερες. Στη συνήθη ακολουθία των λοιπών εβδομάδων θα προστεθούν δυο νέες μεγάλες ακολουθίες· Την Πέμπτη ο Μεγάλος Κανόνας και το Σάββατο ο Ακάθιστος Ύμνος. Κανονικά το αποκορύφωμα αυτό θα έπρεπε να αναζητηθεί στην επόμενη, στην Έκτη εβδομάδα των Νηστειών, που είναι και η τελευταία της περιόδου αυτής. Αλλά όλα στη λατρεία μας έχουν τακτοποιηθεί από τους πατέρες με πολλή μελέτη και περίσκεψη. Με «διάκριση» κατά την εκκλησιαστική έκφραση. Μετά από την τελευταία εβδομάδα ακολουθεί η Μ. Εβδομάδα, με πυκνές και μακρές ακολουθίες, ανάλογες προς τα μεγάλα εορτολογικά θέματα. Μεταξύ αυτής και του αποκορυφώματος της Τεσσαρακοστής έπρεπε να μεσολαβήσει μια περίοδος σχετικής αναπαύσεως, μια μικρή ανάπαυλα. Το τόσο λοιπόν ανθρώπινα αναγκαίο μεσοδιάστημα είναι η τελευταία εβδομάδα και την έξαρση του τέλους βαστάζει η πρότελευταια.
Πότε ψάλλεται ο Μ. Κανόνας;
Ο Μ. Κανόνας ψάλλεται τμηματικά στα απόδειπνα των τεσσάρων πρώτων ημερών της Α΄ Εβδομάδας των Νηστειών και ολόκληρος στην ακολουθία του Όρθρου της Πέμπτης της Ε΄ εβδομάδας. Στις ενορίες συνήθως ψάλλεται ανεξάρτητα από τον όρθρο, σαν μικρή αγρυπνία, το βράδυ της Τετάρτης μαζί με την ακολουθία του αποδείπνου. Έτσι διευκολύνονται περισσότερο οι χριστιανοί στην παρακολούθησή του. Μπορεί να τον βρει κανείς μέσα στο λειτουργικό βιβλίο που περιέχει τις ακολουθίες της Τεσσαρακοστής, το Τριώδιο, καθώς και σε μικρά αυτοτελή φυλλάδια. Η παρακολούθηση του Κανόνα αυτού κατά την ώρα της ψαλμωδίας του είναι αρκετά δύσκολη, γιατί τα νοήματα είναι πυκνά και ο ρυθμός της ψαλμωδίας γρήγορος. Για τους λόγους αυτούς τα εγκόλπια αυτά είναι ιδιαίτερα απαραίτητα για όσους θέλουν να γνωρίσουν καλύτερα τον ύμνο αυτό. Τα παρακάτω ας αποτελέσουν μια σύντομη εισαγωγή και βοήθεια για την κατανόησή του και μια παρακίνηση για την παρακολούθηση της ψαλμωδίας του εκλεκτού αυτού λειτουργικού κειμένου.
Ποιός ο ποιητής – δημιουργός του Μ. Κανόνα;
Τον Μ. Κανόνα συνέθεσε ο άγιος Ανδρέας ο Ιεροσολυμίτης. Γεννήθηκε στη Δαμασκό το 660 μ. Χ. από ευσεβείς γονείς. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών η αγάπη του τον φέρνει στα Ιεροσόλυμα όπου οι γονείς του τον αφιερώνουν στον Ναό της Αναστάσεως. Στα Ιεροσύλυμα απόκτησε μεγάλη παιδεία, την «θύραθεν» και τη θεολογική. Ανκαι το έργο του έγινε στην Κωνσταντινούπολη και την Κρήτη φέρει τον τίτλο του «Ιεροσολυμίτη» επειδή πέρασε από την αγία πόλη. Μοναχός της Μονής του Αγίου Σάββα στα Ιεροσόλυμα εγινε γραμματέας του Πατριάρχη Θεόδωρου. Το 685 ήλθε στην Κωνσταντινούπολη για εκκλησιαστική αποστολή. Εκεί παρέμεινε για είκοσι χρόνια και ανέλαβε διάφορες εκκλησιαστικές θέσεις και τέλος γύρω στο 711 ή 712 εκλέγεται αρχιεπίσκοπος Κρήτης.
Στη Κρήτη συμμετέχει στις ταλαιπωρίες του ποιμνίου του που οφείλονταν στις Αραβικές επιδρομές. Εμψυχώνει το λαό στις θλίψεις και προσεύχεται για τη σωτηρία του. Με τις προσευχές του σταματά τη μεγάλη ανομβρία και σταματά τη μάστιγα της πείνας. Ιδρύει μεγάλο «Ξενώνα» στον οποίο περιθάλπονται οι γέροντες και οι άρρωστοι, φιλοξενούνται οι ξένοι και οι φτωχοί διακονώντας ο ίδιος. «Με τα χέρια του υπηρετούσε τους ασθενείς και τους έπλενε τα πόδια και το κεφάλι, καθάριζε τις πληγές τους και τα τραύματα τους. Σ’ αυτό το σημείο τον οδηγούσε η αγάπη του πρός τον Θεό και τον πλησίον» σημειώνει ο βιογράφος του.
Ο άγιος Ανδρέα ο Κρήτης είχε μεγάλη ευλάβεια και ιδιαίτερη αγάπη του πρός την Παναγία. Αφιέρωσε πλήθος ύμνων και εγκωμιαστικών λόγων στις εορτές της. Έκτισε δε μεγαλοπρεπή ναό προς τιμήν της Θεοτόκου που τον ονόμασε «Βλαχέρνες». Φρόντισε δε για την επισκευή των παλαιών και παραμελημένων ναών τους οποίους «ευπρεπώς κατεκόσμησε».
Πέθανε στις 4 Ιουλίου 740 στην Ερεσό της Λέσβου, είτε επιστρέφοντας στην Κρήτη μετά από ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, είτε και εξόριστος εκεί – ήταν υποστηρικτής των αγίων εικόνων. Στην παραλία της Ερεσού τιμάται μέχρι σήμερα ο τάφος του, μια μεγάλη σαρκοφάγο, που βρίσκεται πίσω από το άγιο βήμα της ερειπωμένης βασιλικής της Αγίας μάρτυρος Αναστασίας, όπου κατά τους βιογράφους του είχε ταφεί. Η καθιέρωση του ως Αγίου έγινε πολύ νωρίς.
Ο Ανδρέας ήταν λόγιος κληρικός, εκκλησιαστικός ρήτορας και υμνογράφος. Η φιλολογική και υμνογραφική του παραγωγή είναι αξιόλογη Οι λόγοι του είναι κυρίως εγκωμιαστικοί. Σώζονται όμιλίες στις Θεομητορικές και Δεσποτικές εορτές και σε διαφόρους αγίους. Στις ομιλίες του φαίνεται η ρητορική του τέχνη, η άριστη γνώση της αττικής γλώσσας, η βαθιά γνώση της βίβλου, ιδιαίτερα της Π.Δ που ερμηνεύει αλληγορικά. Χαρακτηρίζεται ως ο καλύτερος εκκλησιαστικός ρήτορας της Βυζαντινής εποχής. Τα χαρακτηριστικά των λόγων του είναι η «έντεχνος ρητορική επεξεργασία και τα υψηλά θεολογικά νοήματα».
Το υμνογραφικό του έργο είναι πλουσιότερο των ρητορικών του λόγων. Εφεύρε το είδος των Κανόνων που ψάλλονται μέχρι σήμερα και διακρίνονται για την σαφήνεια και το διδακτικό τους χαρακτήρα. Το σπουδαιότερο όμως υμνογραφικό του έργο είναι ο Μ. Κανόνας. Τον έγραψε, όπως φαίνεται από διάφορες ενδείξεις, περί το τέλος της ζωής του, κατά δε την μαρτυρία ενός συναξαρίου, στην Ερεσό, λίγο πριν πεθάνει. Αν η πληροφορία αυτή είναι αληθινή, ο Μ. Κανόνας είναι το κύκνειο άσμα του υμνογράφου μας.
Για να καταλάβουμε την ποιητική του δομή πρέπει να κάνουμε μια μικρή παρέκβαση. Το έργο αυτό ανήκει στο ποιητικό είδος των κανόνων, που κατά πολλούς έχει την αρχή του σ’ αυτόν τον ίδιο τον Ανδρέα. Είναι δε οι κανόνες ένα σύστημα τροπαρίων, που γράφονταν για ένα ορισμένο λειτουργικό σκοπό: να διακοσμήσουν τη ψαλμωδία των 9 ωδών του Ψαλτηρίου, που στιχολογούνταν στον όρθρο. Όλος ο κανόνας ψάλλεται σε ένα ήχο. Κάθε όμως ωδή παρουσιάζει μια μικρή παραλλαγή στη ψαλμωδία κατά τρόπο, που να διατηρείται μεν η μουσική ενότητα στον όλο κανόνα, αφού όλος ψάλλεται στον ίδιο ήχο, αλλά και να σπάει και η μονοτονία με τις παραλλαγές στην ψαλμωδία που παρουσιάζει κάθε μια ωδή.
Γιατί ονομάζεται «Μεγάλος»;
Ο Μ. Κανόνας στην μορφή του έχει μια χαρακτηριστική ιδιορρυθμία. Η ιδιορρυθμία του συνίσταται στο ότι συγκρινόμενος προς τους άλλους ομοίους του κανόνες, είναι «μέγας». Μέγας στην απόλυτη του έννοια. Μεγαλύτερος δεν μπορούσε να υπάρξει· και τούτο γιατί ο ποιητής θέλησε να συνθέσει όχι τρία ή τέσσερα τροπάρια για την κάθε ωδή, όπως συνήθως έχουν οι άλλοι κανόνες, αλλά πολύ περισσότερα: τόσα, όσα είναι και όλοι οι στίχοι των ωδών, έτσι ώστε στον καθένα στίχο να αντιστοιχεί και να παρεμβάλλεται κατά την ψαλμωδία από ένα τροπάριο. 250 είναι οι στίχοι των ωδών, 250 και τα τροπάρια του Μ. Κανόνα, ενώ οι συνήθης κανόνες έχουν γύρω στα 30. Σήμερα τα τροπάρια του Μ. Κανόνα είναι κατά 30 περίπου περισσότερα από τα αρχικά. Μεταγενέστεροι υμνογράφοι πρόσθεσαν τροπάρια για την οσία Μαρία την Αιγυπτία και για τον ίδιο τον Ανδρέα.
Ποιο είναι το περιεχόμενο του Μ. Κανόνα;
Ο Μ. Κανόνας παρουσιάζει το τραγικό γεγονός της πτώσεως του ανθρωπίνου γένους που κατάστρεψε τη δυνατότητα της κοινωνίας του με τον Θεό.
Στον Μ. Κανόνα ο ποιητής θεωρεί και βιώνει το γεγονός της πτώσεως προσωπικά. Με την καθημερινή αμαρτία του ταυτίζεται με τον πρωτόπλαστο Αδάμ του οποίου γίνεται μιμητής. Η ψυχή του ακολουθεί τη πορεία της Εύας. «Αλίμονο, ταλαίπωρη ψυχή! Γιατί μιμήθηκες την πρώτη Εύα; Κοίταξες πονηρά και πληγώθηκες πικρά». Ο άγιος αναφέρεται στην ύπαρξη που κληρονομήσαμε μετά τη πτώση που συνδέεται με τη φθορά και το θάνατο. Με τους πρωτόπλαστους έχουμε οντολογική αλληλεγύη. Η συναίσθηση της αμαρτωλότητας και η ομολογία της σφραγίζει ολόκληρο τον Μ. Κανόνα.
Είναι ένα κύκνειο άσμα, ένας θρήνος προθανάτιος, ένας μακρύς θρηνητικός μονόλογος, είναι ο Αδαμιαίος θρήνος. Ο ποιητής βρίσκεται στο τέλος της ζωής του. Αισθάνεται ότι οι ημέρες του είναι πια λίγες, ο βίος του έχει περάσει. Αναλογίζεται τον θάνατο και την κρίση του δίκαιου κριτή, που τον αναμένει. Και έρχεται να κάνει μια αναδρομή, μια ανασκόπηση του πνευματικού του κόσμου. Κάθεται να συζητήσει με τη ψυχή του. Ο απολογισμός όμως δεν είναι ενθαρρυντικός. Ο βαρύς κλοιός της αμαρτίας στον συμπνίγει. Η συνείδηση τον ελέγχει. Και ο ποιητής θρηνεί διαρκώς για την άβυσσο των κακών τους πράξεων. Στον θρήνο αυτό συμπλέκεται η αναδρομή στην Αγία Γραφή. Αυτό κυρίως δίνει την μεγάλη έκταση στο ποίημα. Ο σύνδεσμος όμως του θρήνου με την Γραφή είναι πολύ φυσικός. Σαν άνθρωπος του Θεού ο ποιητής, ανοίγει το βιβλίο του Θεού για να αξιολογήσει τα πεπραγμένα του. Εξετάζει ένα προς ένα τα παραδείγματα του ιερού βιβλίου. Στις οκτώ πρώτες ωδές παίρνει τα παραδείγματα του από τη Παλαιά Διαθήκη. Στη εννάτη ωδή από την Καινή Διαθήκη. Το αποτέλεσμα της συγκρίσεως είναι κάθε φορά τρομερό και αιτία νέων θρήνων. Έχει μιμηθεί όλες τις κακές πράξεις όλων των ηρώων της ιεράς ιστορίας, όχι όμως και τις καλές πράξεις των αγίων. Δεν του μένει παρά η μετάνοια, η συντριβή και η καταφυγή στο έλεος του Θεού. Και εδώ ανοίγει η αισιόδοξη προοπτική του ποιητή. Βρήκε την πόρτα του παραδείσου, την μετάνοια. Καρπούς μετανοίας δεν έχει να παρουσιάσει· προσφέρει όμως στον Θεό τη συντετριμμένη του καρδιά και την πνευματική του φτώχια. Τα βιβλικά παραδείγματα του Δαυίδ,του προφήτη Ιερεμία, των βασιλέων Μανασσή και Εζεκία από την Π. Δ και του Πέτρου, της Μάρθας και της Μαρίας, της Χαναναίας, του τελώνη, της πόρνης και του ληστή τον ενθαρρύνουν. Πολλές φορές επανέρχεται χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της μετάνοιας της πόρνης και παρακαλεί τον Κύριο να δεχθεί τα δικά του δάκρυα όπως δέχθηκε και τα δικά της και να του συγχωρήσει τις αμαρτίες του. Ο κριτής θα ευσπλαχνισθεί και αυτόν, που αμάρτησε πιο πολύ από όλους τους ανθρώπους. Ψάλλεται σε ήχο πλ. του β΄. Είναι ήχος γλυκός, κατανυκτικός και εκφραστής του πένθους και της συντριβής.
Μέσα στο πλαίσιο της κατανυκτικής περιόδου της Μ. Τεσσαρακοστής ο γεμάτος κατάνυξη Μ.Κανόνας προσφέρει ένα συγκλονιστικό βίωμα. Μπαίνει στο στόμα του πιστού σαν φωνή, σαν εγερτήριο, σαν αφυπνιστικός σεισμός. Σαν αποστροφή στην κοιμωμένη και ραθυμούσα ψυχή του. Τούτο ανακαιφαλαιώνει το θαυμαστό προοίμιο του Ρωμανού του Μελωδού που συμψάλλεται με τον Μ. Κανόνα:

«Ψυχή μου, Ψυχή μου,
ανάστα τι καθεύδεις;
Το τέλος εγγίζει και μέλλεις θορυβείσθαι·
ανάνηψον ουν,
ίνα φείσηται σου Χριστός ο Θεός,
ο πανταχού παρών
και τα πάντα πληρών».
«Ψυχή μου! Ψυχή μου!
Σήκω επάνω! Γιατί κοιμάσαι;
Φτάνει το τέλος της ζωής σου
Και σε αναμένει ταραχή!
Ξύπνα λοιπόν! Για να σε λυπηθεί ο Χριστός ο Θεός.
Κείνος που βρίσκεται παντού
και τα πάντα γεμίζει με την παρουσία του.
Επεξεργασία: Α. Χ.

( Από τα βιβλία: Ι. Μ. Φουντούλη, Λογική Λατρεία, Θεσ/κη, 1971 και Μητρ. Νέας Σμύρνης Συμεών, Αδαμιαίος Θρήνος, Ο Μέγας Κανών Ανδρέου του Κρήτης, Εκδ. Αποστ. Διακονίας – Εισαγωγή – Κείμενο – Μετάφραση – Σχόλια).”
 

The post Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

Το Μεγάλο Απόδειπνο ψάλλεται στο Ναό μας κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη απόγευμα στις 18:00.

Διαβάζουμε στο ιστολόγιο της γειτονικής ενορίας Θεομήτορος ΕΔΩ :
ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΥ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
Κατά τη Μ. Τεσσαρακοστή, συν τοις άλλοις, με θώρακα την προσευχήν «τω εχθρώ αντιμαχισώμεθα».
Το Μέγα Απόδειπνο είναι κατανυκτική ακολουθία, που αρχίζει το απόγευμα της Καθαράς Δευτέρας και ψάλλεται στους ναούς από Δευτέρα μέχρι και Πέμπτη όλες τις εβδομάδες της Σαρακοστής.
Η ακολουθία αυτή (που βρίσκεται στο “Μέγα Ωρολόγιον”) χαρακτηρίζεται σαν “Μέγα Απόδειπνο”σε αντίθεση με το “Μικρό Απόδειπνο”, που είναι ακολουθία μικρότερη σε έκταση και διαβάζεται από τους πιστούς πριν κοιμηθούν ή στην Εκκλησία συνδυάζεται με τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου τις πέντε Παρασκευές του Ακαθίστου Ύμνου.
Είναι μεγάλη η ακολουθία αυτή και περιλαμβάνει, συν τοις άλλοις, πλείστους όσους Ψαλμούς, δηλαδή ποιητικά κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης. Έτσι μετά το τρισάγιο διαβάζονται οι Ψαλμοί 4,6,12,24,30, και 90. Ακολουθούν οι εξής στίχοι από τις προφητείες του Ησαΐα (κεφ. 8 και 9):«Μεθ’ ημών ο Θεός γνώτε έθνη και ηττάσθε ότι μεθ’ ημών ο Θεός». Όλοι αυτοί ψάλλονται.

Διαβάζεται, μεταξύ άλλων, το σύμβολο της Πίστεως, διότι οι προσευχές είναι αυστηρά χριστιανικές και όχι γενικόλογες και αόριστες και ψάλλονται στίχοι κατανυκτικοί, απευθυνόμενοι στη Θεοτόκο, τους Αγγέλους, τον Πρόδρομο, τους αποστόλους, προφήτες και μάρτυρες  κ.τ.ο. Μετά από μια προσευχή του Μ. Βασιλείου συνεχίζεται η ανάγνωση του Ψαλτηρίου με τους Ψαλμούς 50 κι 101. Η συγκλονιστική προσευχή (“Κύριε Παντοκράτορ, ο Θεός των πατέρων ημών, του Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ, και του σπέρματος αυτών του δικαίου…”) του Μανασσή βασιλέως της Ιουδαίας, που διαβάζεται από τον ιερέα, μας υπενθυμίζει την αξία της μετάνοιας.
Μετά από τους Ψαλμούς 69 κι 142 φτάνουμε στη Δοξολογία. Μόλις τελειώσει η ανάγνωση της Δοξολογίας,την πρώτη εβδομάδα των Νηστειών ψάλλεται τμηματικά ο κατανυκτικότατος Μέγας Κανών του Αγίου Ανδρέου Κρήτης (“Ελέησόν με ο Θεός, ελέησόν με”) και τις υπόλοιπες εβδομάδες ψάλλονται Κανόνες από το “Θεοτοκάριον” του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, κατά τον ήχο της εβδομάδος. «Κύριε των δυνάμεων, μεθ’ ημών γενού…» ψάλλουν οι ψάλτες για να μας θυμίσουν πως στον αγώνα μας δεν είμαστε μόνοι αλλά μας παραστέκει ο Θεός. Έπονται η υπέροχη προσευχή προς το Χριστό του Μ. Βασιλείου (που είναι η ίδια στο Μικρό Απόδειπνο) η συγκλονιστική Ευχή του Αγίου Εφραίμ του Σύρου «Κύριε και δεσποτά της ζωής μου…», ευχή εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον («Άσπιλε, αμόλυντε…» ) και, τέλος η πασίγνωστη προσευχή προς τον Τριαδικό Θεό: «Και δος ημίν Δεσποτα προς ύπνον απιούσιν…».
Αυτά εν ολίγοις για την ακολουθία αυτή, που έχει σκοπο να φέρει την ψυχή σε κατάνυξη, δηλαδή διάθεση μετανοίας. Μη έχοντας κάτι να προσφέρουμε στο Θεό, ας του προσφέρουμε λίγο από τον κόπο μας. Είναι σίγουρο πως δεν θα πάει χαμένος.
Ολόκληρη η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου απότην Ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κισσάμου και Σελίνου ΕΔΩ

The post ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

Μουσικολειτουργική προσέγγιση στην ακολουθία των Μεγάλων Ωρών των Χριστουγέννων

Η Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών τελείται το πρωί της 24^ης Δεκεμβρίου μετά τον Όρθρο. Στη σύγχρονη πράξη όλες Ακολουθίες της Παραμονής των Χριστουγέννων (Όρθρος – Ώρες – Εσπερινός) αποτελούν ένα σώμα στο τέλος του οποίου τελείται και Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Για αυτό και οι Εκκλησίες την Παραμονή ξεκινούν αρκετά πρωί προκειμένου να καλυφθεί το χρονικό διάστημα που απαιτείται.
Εξαίρεση αποτελεί η Ακολουθία όταν τα Χριστούγεννα πέσουν Κυριακή η Δευτέρα, οπότε και μετατίθεται η Ακολουθία των Ωρών την Παρασκευή, χωρίς όμως Θεία Λειτουργία, καθώς γίνεται συσχετισμός με την Μεγάλη Παρασκευή κατά την οποία δεν τελείται Θεία Λειτουργία. Εύλογα θα πει κανείς πώς γίνεται να τελεστεί Θεία Λειτουργία την Παραμονή των Χριστουγέννωνενώ είναι ημέρα νηστείας. Απαντώντας θα λέγαμε ότι είναι μεν ημέρα πλήρης νηστείας η Παραμονή των Χριστουγέννων, ωστόσο η Θεία Λειτουργία συνδέεται εμφανώς με τον Εσπερινό των Χριστουγέννων (στην αρχαία εκκλησιαστική πράξη τελούνταν αργά το απόγευμα της 24^ηςΔεκεμβρίου). Για τον ίδιο λόγο η Ακολουθία των Ωρών που φέρει τα ίσα της μεγάλης Παρασκευής μεταφέρεται την προ των Χριστουγέννων Παρασκευή, καθώς Σάββατο και Κυριακή καταλύονται (τουλάχιστον από οίνο και έλαιο).
Στους ύμνους των Μεγάλων Ωρών των Χριστουγέννων έχουμε ομοιότητα ως προς το μέλος, τη χρήση των ήχων, τη δομή της μελωδίας, στο μέτρο, αλλά και τη χρήση των ήχων της Οκταηχίας αλλά και τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιεί τους ήχους ο υμνογράφος. Όπως έλεγε ο μακαριστός καθηγητής Ιωάννης Φουντούλης πρόκειται για μια μετάφραση και προσαρμογή, μελική και μετρική θα προσθέταμε ως προς τα Ιδιόμελα της Μεγάλης Παρασκευής.
Αντιπαραβολή Ιδιομέλων
Στο Ιδιόμελο «Τάδε λέγει» της Α΄ Ώρας της Μεγάλης Παρασκευής ο Χριστός απευθύνεται στους Ιουδαίους και διερωτάται για την αχάριστη συμπεριφορά τους απέναντί Του, απαριθμώντας τα θαύματα που τέλεσε κατά τα τρία χρόνια του διδακτικού Του έργου, πριν το Πάθος Του.
Στο παράλληλο Ιδιόμελο της Α΄ Ώρας της 24^ης Δεκεμβρίου ο διάλογος μεταφέρεται μεταξύ του Ιωσήφ και της Παρθένου που απορεί για το γεγονός ότι η Παναγία βρέθηκε έγκυος και οι λογισμοί και οι αμφιβολίες που φέρεται ο Ιωσήφ πως είχε στο Ευαγγέλιο, μεταφέρονται από την γραφίδα του υμνογράφου στον ύμνο μέσα.
Στην Γ΄ Ώρα,στο Ιδιόμελο «Πρὸτῆς Γεννήσεως τῆςσῆς» γίνεται λόγος για την έκσταση των ουράνιων δυνάμεων που απορούν έκπληκτες ενώπιον της θαυμαστής Γεννήσεως του Χριστού. Στο ανάλογο Ιδιόμελο που άρχεται κατά παρόμοιο τρόπο «Πρὸτοῦ Τιμίου σου Σταυροῦ» παρουσιάζεται ο τρόμος των Αγγέλων απέναντι στον εμπαιγμό του Χριστού κατά τη Σταύρωση. Ο παραλληλισμός της Κένωσης του Χριστού κατά τη Γέννηση και κατά το Πάθος Του είναι εμφανής.
Από την ίδια Ώρα, το Ιδιόμελο «Δεῦτε χριστοφόροι λαοὶ» μεταπλάθεται και μεταφέρεται από την προδοσία του Ιούδα στην προσκύνηση των Μάγων και τα γεγονότα γύρω από τη Γέννηση.
Η Θ΄ Ώρα αποτελεί την Κορύφωση της Ακολουθίας των Ωρών καθώς έχουμε ύμνους όπου πατούν επακριβώς πάνω στους ύμνους της Μεγάλης Παρασκευής. Το πρώτο Ιδιόμελο της Θ’ Ώρας της 24^ης «Ἐξεπλήττετο ὁ Ἡρῴδης» αναφέρεται στη σφαγή των Νηπίων και εξιστορείται η έκπληξη του Ηρώδη μπροστά στην προδοσία των Μάγων που έφυγαν από άλλο δρόμο σύμφωνα με την καθοδήγηση του Αγγέλουκαι η αγανάκτησή του, που τον οδήγησε στο φρικτό αυτό έγκλημα. Στον ανάλογο ύμνο της Μεγάλης Παρασκευής «Θάμβος ἦνκατιδεῖν» γίνεται αναφορά στην έκπληξη των πιστών μπροστά στον γυμνωθέντα Υιό και Λόγο του Θεού επάνω στον Σταυρό και στον εμπαιγμό του, τη στιγμή που και η ίδια η άλογη κτίση αντιδρά και αγανακτεί ενώπιον του μαρτυρικού θανάτου του ίδιου του Δημιουργού της.
Το δεύτερο Ιδιόμελο της Θ’ Ώρας, «Ὅτε Ἰωσὴφ Παρθένε λύπῃ ἐτιτρώσκετο» σε β’ παρακλητικό ήχο, άρχεται όμοια με το χαρακτηριστικό ιδιόμελο της Μεγάλης Παρασκευής «Ὅτεσὲσταυρῷ προσήλωσαν παράνομοι». Στη μετάπλαση του αρχικού ιδιομέλου, το Χρωματικό γένος υπηρετεί την ένταση των δύο ύμνων, καθώς το νόημα μετακυλίεται από τον θρήνο της Παναγίας στην λύπη του Ιωσήφ που τον κατέτρωγε, όπως επί λέξει αναφέρει ο ύμνος, όταν αντιλήφθηκε την εγκυμοσύνη της Παρθένου.
Ωστόσο το δοξαστικό της Θ΄ Ώρας απομένει το πλέον χαρακτηριστικό, όπου βλέπουμε εμφανή την επίδραση του αρχαίου ύμνου στη σύνθεση του ύμνου των Χριστουγέννων. Πρόκειται για το τροπάριο «Σήμερον γεννᾶται ἐκ Παρθένου» το οποίο βαδίζει επακριβώς επάνω στο τροπάριο «Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου». Ο κάθε στίχος του τελευταίου μεταπλάθεται και περιγράφει την ασύλληπτη ταπείνωση του Υιού του Θεού κατά την Γέννησή του εκ Παρθένου Μαρίας. Η μεταγραφή του περιεχομένου των στίχων από την περιγραφή των φρικτών Παθών (Σταυρός, λόγχη, ήλοι, ακάνθινος στέφανος κλπ) στην υπερφυή Γέννησή Του στο ταπεινό σπήλαιο (Ράκη αντί για βασιλικά ενδύματα, φάτνη αντί για λίκνο κλπ) διασώζει την ενότητα της λατρευτικής μας παράδοσης, όπου κάθε γεγονός της Θείας Οικονομίας κορυφώνεται στο Πάθος και την Ανάσταση του Θεανθρώπου.Κάθε Εορτή αποτελεί ανάμνησή τους. Ο Χριστός έρχεται με σκοπό σταυρωθεί να πάθει και να αναστηθεί. Η υμνογραφία σε αυτό συμβαδίζει και με την εικονογραφία, όπου ο Χριστός δεν εμφανίζεται σε συγκινησιακό αισθητικά περιβάλλον ως αρτιγέννητο παχυλό βρέφος, αλλά σπαργανωμένος σαν με σάβανο μέσα σε κιβωτιόσχημη φάτνη –πράγμα που αποτελεί αναγωγή στον όλβιο Τάφο Του.
Σε όλους τους ύμνους των Ωρών της Παραμονής των Χριστουγέννων παρελαύνουν όλοι οι ήχοι της Οκταηχίας, όμοια με τα τροπάρια της Μεγάλης Παρασκευής, με κίνηση που εναλλάσσεται πάντα σε συνάρτηση με το περιεχόμενο. Στους Προεόρτιους Κανόνες το Χρωματικό γένος κυριαρχεί, με την ομαλή διάβαση από το σκληρό στο μαλακό χρωματικό, καθώς βαδίζουμε προς την κυριώνυμη ημέρα των Χριστουγέννων. Την νύκτα των Χριστουγέννων, οι  δύο αυτάδελφοι υμνογράφοι Κοσμάς και Ιωάννης συνθέτουν Κανόνα σε α’ ήχο, που κυριαρχεί ως πανηγυρικός και μεγαλοπρεπής,  στο χαριέστατο και σύντομο μέλος τους, όμοια με τον Κανόνα της Αναστάσεως και υπηρετεί την κορύφωση του εορταστικού κλίματος.

ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

The post Προσκυνούμεν Σου τη γένναν Χριστέ: Οι Μεγάλες ώρες Των Χριστουγέννων appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

Από 1η Αυγούστου η Νηστεία του Δεκαπενταύγουστου.

Παρακλήσεις: Από 1 Αυγούστου  έως και 13, εκτός από το Σάββατο  2 Αυγούστου, την Τρίτη 5 Αυγούστου και το Σάββατο 9 Αυγούστου, θα τελείται ο Εσπερινός και η Παράκληση στην Παναγία μας από 18:30.
Το Σάββατο  2 Αυγούστου, την Τρίτη 5 Αυγούστου και το Σάββατο 9 Αυγούστου, θα τελείται ο Εσπερινός στις 18:30.
Εγκώμια της Παναγίας: Την Κυριακή 10/8 αμέσως μετά τις Ακολουθίες του Εσπερινού και της Παράκλησης θα ψαλλούν τα Εγκώμια στην Κοίμηση της Θεοτόκου επί της επιτάφιας εικόνας της Παναγίας μας.
Κυριακές:  Κυριακή 3/8, 10/8,17/8,24/8, 31/8: Όρθρος και Θεία Λειτουργία 07:00 – 10:00. Κάθε Σάββατο και ώρα 18:30 ο Εσπερινός.

Εορτή Αγίας Ελέσας Προστάτιδος των Κυθήρων – Παρασκευή 1/8/2025:
Όρθρος  – Θεία Λειτουργία – Αρτοκλασία :07:00 – 09:30

Εορτή Ανακομιδής Λειψάνων Αγίου Στεφάνου ,Σάββατο 2/8/2025:

Όρθρος  – Θεία Λειτουργία  :07:00 – 09:00

Εορτή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος  ,Τετάρτη 6/8/2025:

Παραμονή: ώρα 18:30: Εσπερινός της Εορτής

Όρθρος  – Θεία Λειτουργία – Ευλογία των καρπών της Αμπέλου (Σταφυλιών): 07:00 – 09:30

Εορτή Αγίου Αποστόλου Ματθία ,Σάββατο 9/8/2025:

Όρθρος  – Θεία Λειτουργία  :07:00 – 09:00

ΕΟΡΤΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 15/8/2025

Παραμονή,  14/8/2025, ώρα 18:30: Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’αρτοκλασίας

Ανήμερα,  15/8, ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία

Πέρας Νηστείας Δεκαπενταύγουστου

Εορτή Απόδοσης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Σάββατο 23/8
 22/8/2025, ώρα 18:30: Εσπερινός
 23/8/2025 ώρα 07:00 – 09:15: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Εορτή Αγίου Φανουρίου, Τετάρτη 27/8/2025
Παραμονή,  26/8, ώρα 18:30: Πανηγυρικός Εσπερινός και ευλόγηση πιτών προς τιμή του Αγίου Φανουρίου.
Ανήμερα,  27/8, ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία και ευλόγηση πιτών προς τιμή του Αγίου Φανουρίου.

Εορτή Αποτομής Τιμίας Κεφαλής Ιωάννου του Προδρόμου, Παρασκευή 29/8/2025 – Αυστηρή Νηστεία
Παραμονή,  28/8, ώρα 18:30: Εσπερινός
Ανήμερα, 29/8/2025, ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία.

Εορτή Αγίου Αλεξάνδρου ,Σάββατο 9/8/2025:

Όρθρος  – Θεία Λειτουργία  :07:00 – 09:00

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ: Κάθε απόγευμα πριν και μετά την Ακολουθία του Εσπερινού και της Παράκλησης έως και 13 Αυγούστου, πλην Σαββάτων και Κυριακών.
Το γραφείο του Ιερού Ναού θα παραμείνει  ανοιχτό, από Δευτέρα έως Παρασκευή, από 08:00 έως 12:00 το πρωί και το απόγευμα από 18:00 έως 20:00, εκτός της Εορρτής της Παναγίας και των Κυριακών του Αυγούστου.
Ο Ναός παραμένει ανοιχτός για προσκύνηση καθημερινά από 08:00 (ή 07:00 εάν προηγείται Ακολουθία έως 12:00) και από 17:00 έως 20:00.

Αναλυτικά το Πρόγραμμα ως εξής

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ  2025

ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ  ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

18:30 ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ

Παρασκευή 1 Αυγούστου 2025 – Αγίας Ελέσας

ώρα 07:00-09:00: Όρθρος-Θεία Λειτουργία

Σάββατο 2 Αυγούστου 2025 – Ανακομιδή λειψάνων Αγ. Στεφάνου

ώρα 07:00-09:00: Όρθρος- Θεία Λειτουργία

Κυριακή 3 Αυγούστου 2025 – Η΄ Ματθαίου

ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Τετάρτη  6 Αυγούστου 2025 – Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

ώρα 07:00 – 09:30: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Διανομή ευλογημένης σταφύλης

Σάββατο 9 Αυγούστου 2025 – Αποστόλου Ματθία

ώρα 07:00-09:00: Όρθρος- Θεία Λειτουργία

Κυριακή 10 Αυγούστου 2025 – Θ΄Ματθαίου 

ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

ώρα 18:30: Εσπερινός –Παράκληση Υπεραγίας Θεοτόκου και εν συνεχεία θα ψαλούν τα ΕΓΚΩΜΙΑ της Παναγίας

Παρασκευή 15 Αυγούστου 2025 – Κοίμησις  Υπεραγίας  Θεοτόκου

ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Κυριακή 17 Αυγούστου 2025 Ι’ Ματθαίου- Αγ. Μύρωνος

ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Σάββατο 23 Αυγούστου 2025 – Απόδοσις Κοιμήσεως Θεοτόκου

ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος –  Θεία Λειτουργία

Κυριακή  24 Αυγούστου 2025 – ΙΑ Ματθαίου Κοσμά του Αιτωλού

ώρα 07:00 – 10:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Τετάρτη  27 Αυγούστου 2025 – Αγ. Φανουρίου

ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος- Θεία Λειτουργία

Παρασκευή 29 Αυγούστου 2025 – Αποτομή Κεφαλής Προδρόμου

ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Σάββατο 30 Αυγούστου 2025 – Αγ. Αλεξάνδρου

ώρα 07:00 – 09:00: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

Κυριακή  31 Αυγούστου 2025 – ΙΒ’ Ματαθαίου – Κατάθεσις Τιμίας Ζώνης

ώρα 07:00 – 10:00 : Όρθρος – Θεία Λειτουργία

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ: Κάθε απόγευμα πριν και μετά την Ακολουθία του Εσπερινού (κατόπιν συνεννοήσεως).

Ο Ναός παραμένει ανοιχτός για προσκύνηση καθημερινά από  07:00 έως 12:00 και από 18:00 έως 20:00

The post Ο μήνας της Παναγίας στη Μυρτιδιώτισσα – Πρόγραμμα Αυγούστου appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

Η Μεγάλη Δεσποτική Εορτή της Πεντηκοστής θα εορταστεί στο Ναό μας ως εξής:

Παρασκευή 6/6/2025 ώρα 18:00:
Εσπερινός – Δέηση, Τρισάγιο Κεκοιμημένων

Ψυχοσάββατο 7/6/2025, ώρα 07:00 – 09:00:
Όρθρος – Θεία Λειτουργία – Τρισάγιο Κεκοιμημένων

ώρα 19:00: Εσπερινός της Πεντηκοστής

Κυριακή της Πεντηκοστής 8/6/2025
ώρα 07:00 – 10:50: Όρθρος – Θεία Λειτουργία – Εσπερινός της Γονυκλυσίας

Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος 9/6/2025
ώρα 07:00 – 09:30: Όρθρος – Θεία Λειτουργία

The post ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ – ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ – ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.