Μέ τήν εὐκαιρία τῆς εἰσόδου μας στή Μεγάλη Σαρακοστή, ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης μας κ. ΣΥΜΕΩΝ ἀπηύθυνε πρός τόν Ἱερό Κλῆρο καί τούς εὐσεβεῖς χριστιανούς τῆς Μητροπόλεώς μας τήν ἀκόλουθη Ἐγκύκλιο :
*
«Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ Κυριακή τῆς Τυρινῆς, ὅπως ὀνομάζεται στή γλώσσα τῆς Ἐκκλησίας μας, βρίσκεται στό μεταίχμιο τῆς προπαρασκευαστικῆς περιόδου, πού ἄρχισε μέ τήν εἴσοδό μας στό Τριώδιο, καί τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, στήν ὁποία μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ εἰσερχόμαστε ἀπό αὔριο.
Τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα πού ἀκούσαμε σήμερα προέρχεται ἀπό τήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή τοῦ Παύλου καί ἀναφέρεται συγκεκριμένα στόν τρόπο ζωῆς πού οἱ πιστοί, τά μέλη μιᾶς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας, ὀφείλουν νά ἀκολουθοῦν. Ἡ ἀγάπη μεταξύ τῶν πιστῶν εἶναι τό θεμέλιο τῆς ἑνότητας καί τῆς ἀδελφικῆς ἐν Χριστῷ συνύπαρξής τους. Ἡ ἀγάπη ὅμως τραυματίζεται καί ἡ ἑνότητα διασαλεύεται, ὅταν οἱ χριστιανοί κρίνουμε καί κατακρίνουμε τούς ἀδελφούς μας.
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος παίρνοντας ἀφορμή ἀπό τή χρήση τῶν διαφόρων τροφῶν καί τό φαινόμενο ὁ ἕνας νά κρίνει τόν ἄλλο γιά τό εἶδος τῆς τροφῆς πού ἔτρωγε, ἐρωτᾶ : «Σύ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην;». Δηλαδή : Ποιός εἶσαι σύ πού θά κρίνεις ἕναν ξένο ὑπηρέτη;
* * *
ΟΛΟΙ ΜΑΣ ἀνήκουμε στόν ἕνα Κύριο, τόν ζῶντα καί ἀληθινό Θεό στόν ὁποῖο πιστεύουμε. Ὅλοι μας εἴμαστε μέλη τοῦ ἑνός σώματος τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὅλοι μας —ἄλλοι λιγότερο, ἄλλοι περισσότερο— ἀγωνιζόμαστε νά ζοῦμε κατά τό θέλημα τοῦ Κυρίου. Ἡ σχέση μας αὐτή μέ τόν Κύριο στόν ὁποῖο ἀνήκουμε καί μέ τούς ἀδελφούς χριστιανούς μέ τούς ὁποίους συναπαρτίζουμε τό ἐκκλησιαστικό σῶμα, δέν μᾶς ἐπιτρέπει νά κρίνουμε ὁ ἕνας τόν ἄλλο.
Ἡ κατάκριση τοῦ ἀδελφοῦ ἀποτελεῖ βαρύ ἁμάρτημα. Κατακρίνοντας τόν ἄλλο, σημαίνει ὅτι ὑφαρπάζουμε τήν ἐξουσία τοῦ Θεοῦ, στόν ὁποῖο ὅλοι ἀνήκουμε. Κατακρίνοντας τόν ἄλλο, δείχνει ὅτι δέν ἔχουμε ἀγάπη γιά τόν ἄλλο. Κατακρίνοντας τόν ἄλλο, φανερώνει ὅτι δέν προσέχουμε στόν ἑαυτό μας, στή δική μας ζωή, ἀλλ᾽ ὅτι παρατηροῦμε καί περιεργαζόμαστε τή ζωή τῶν ἄλλων.
Γι᾽ αὐτό καί ὁ Κύριός μας στάθηκε πολύ αὐστηρός ἀπέναντι σ᾽ αὐτούς πού εὔκολα καί ἀβασάνιστα κατακρίνουν τούς ἄλλους. «Μήν κρίνετε τούς συνανθρώπους σας, γιά νά μή σᾶς κρίνει κι ἐσᾶς ὁ Θεός. Μέ τό κριτήριο πού κρίνετε θά κριθεῖτε, καί μέ τό μέτρο πού μετρᾶτε θά μετρηθεῖτε» (Ματθ. 7, 1-2).
ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ νά περιπέσουμε στήν κατάκριση. Καί αὐτό συμβαίνει συχνά. Παραβλέπουμε τά δικά μας ἁμαρτήματα, τά δικά μας σφάλματα, τίς δικές μας παραλείψεις, καί παρατηροῦμε καί κατακρίνουμε τά ἁμαρτήματα τῶν ἄλλων.
Ἔτσι τό κακό στό ὁποῖο πέφτουμε εἶναι διπλό. Ἀπό τή μιά ἀμελοῦμε τόν ἑαυτό μας καί δέν ἀγωνιζόμαστε νά διορθώσουμε τά δικά μας λάθη. Καί ἀπό τήν ἄλλη κατακρίνοντας τούς ἄλλους δείχνουμε πώς δέν ἔχουμε στήν καρδιά μας ἀγάπη γιά τούς ἀδελφούς μας.
Διδάσκει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ἄς ἐξετάζουμε ὄχι τῶν ἄλλων ἀλλά τά δικά μας κακά. Ἄς ἀνακρίνουμε προσεκτικά τή συνείδησή μας· ἄς θυμηθοῦμε ὁλόκληρη τή ζωή μας· ἄς ἐρευνήσουμε ἕνα-ἕνα τά ἁμαρτήματά μας. Καί ὄχι μόνο νά μήν κατακρίνουμε τούς ἄλλους, ἀλλά καί νά μήν ἀκοῦμε ἄλλους πού κατακρίνουν».
ΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ἡ κατάκριση ἀποτελεῖ σοβαρό πνευματικό ὀλίσθημα, τό νά πέφτουμε σ᾽ αὐτήν στή διάρκεια τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, μία περίοδο αὐστηρῆς νηστείας, αὐτό εἶναι ἀκόμη βαρύτερο. «Ποιό τό ὄφελος», ἀναρωτιέται καί πάλι ὁ ἱερός Χρυσόστομος, «ὅταν δέν τρῶμε κοτόπουλα καί ψάρια, ὅμως δαγκώνουμε καί κατατρῶμε τούς ἀδελφούς μας; Ὅποιος κατακρίνει, ἔφαγε κρέατα ἀδελφικά, δάγκωσε τή σάρκα τοῦ πλησίον του… Δέν ἔμπηξες τά δόντια σου στή σάρκα του, ἀλλά πλήγωσες τήν ψυχή του μέ τήν κατάκριση».
Κρίνοντας μέ πολλή εὐκολία καί κατακρίνοντας τούς ἄλλους εἶναι ἐνδεχόμενο νά κρίνουμε «κατ᾽ ὄψιν», ὅπως διδάσκει ὁ Κύριος (Ἰω. 7,24). Δηλαδή ἐπιφανειακά· γιατί κάποιος μᾶς τό εἶπε, γιατί κάπου ἐλέχθη ἤ γιατί κάπου γράφτηκε κάτι. Ἔτσι πέφτουμε ὄχι μόνο στό ἁμάρτημα τῆς κατακρίσεως, ἀλλά καί τῆς ἀδικίας καί τῆς συκοφαντίας, ἀφοῦ ἐκφέρουμε κρίσεις στηριζόμενοι σέ φῆμες, διαβολές καί ἀναπόδεικτες κατηγορίες. Ἀκόμη κι ἄν δοῦμε κάτι μέ τά ἴδια μας τά μάτια, τονίζει ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος, δέν πρέπει νά κατακρίνουμε, διότι πολλές φορές κι αὐτά τά μάτια μας πέφτουν ἔξω.
Ἀλλά καί γιά ἕναν ἄλλο λόγο δέν πρέπει νά κατακρίνουμε, ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἴδιος διδάσκαλος. Ἡ ἁμαρτία πού διέπραξε ὁ ἀδελφός μας καί γιά τήν ὁποία τόν κατακρίνουμε, ὑπέπεσε στήν ἀντίληψή μας. Ἡ μετάνοια ὅμως πού στή συνέχεια ἐπέδειξε ἔμεινε σ᾽ ἐμᾶς ἄγνωστη. Ἔτσι ἐνῶ ἐμεῖς τόν κατακρίναμε γιά τό ἁμάρτημά του, στά μάτια τοῦ Θεοῦ διά τῆς μετανοίας ἦταν πλέον καθαρός. Εἶχε ἀποκατασταθεῖ.
* * *
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
ΟΛΟΙ ΜΑΣ ἀνήκουμε στόν Κύριο. Ἐκεῖνος εἶναι πού θά κρίνει ὅλους μας,«ζῶντας καί νεκρούς» ὅταν θά ἔρθει «καί πάλιν μετά δόξης», ὅπως ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεώς μας. Μέχρι τότε δικό μας χρέος εἶναι νά ζοῦμε κατά τό θέλημά Του. Νά ἀγαποῦμε τόν πλησίον μας «ὡς σεαυτόν» (Λουκ. 10,27) καί νά μήν κατακρίνουμε κανένα.
Πάντοτε! Πολύ περισσότερο ὅμως αὐτή τήν εὐλογημένη περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, στήν ὁποία θά εἰσέλθουμε ἀπό αὔριο.
Ἡ ὡραία προσευχή τοῦ ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου, πού ὅλη αὐτή τήν περίοδο συχνά θά ἐπαναλαμβάνουμε, νά γίνει πράξη καί βίωμα ὅλων μας: «Ναί, Κύριε, δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τά ἐμά πταίσματα καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου»».
ΚΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!
Μέ θερμές πατρικές εὐχές
Ὁ Ἐπίσκοπός σας
†  Ο  ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

The post Μεγάλη Τεσσαρακοστή και κατάκριση appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

Πρός τούς προσφιλεστάτους ἀδελφούς μας,
   τό εὐλογημένο Πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

   Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

   Καθώς βρισκόμαστε σέ αὐτή τή δύσκολη καί πρωτόγνωρη κατάσταση·

   Καθώς εἴμαστε ἀναγκασμένοι ὅλοι μας νά τηρήσουμε τά μέτρα πού ἔχουν ληφθεῖ·

   Καθώς δέν ἔχουμε τή δυνατότητα νά συνέλθουμε στίς ἐκκλησιές μας γιά νά προσευχηθοῦμε ὅλοι μαζί. Γιά νά τελέσουμε τή θεία Λειτουργία, τό μυστήριο τῶν μυστηρίων, καί νά κοινωνήσουμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου μας·

   δέν σᾶς κρύβω ἡ ψυχή μου γεμίζει ἀπό θλίψη καί ἡ σκέψη μου στρέφεται σέ σᾶς, τούς εὐλογημένους χριστιανούς τῆς Μητροπόλεώς μας.

   Δέν μπορῶ νά σᾶς δῶ ἀπό κοντά,

   νά ἀτενίσω τά πρόσωπά σας.

   Δέν μπορῶ νά σᾶς ἀπευθύνω τόν λόγο, λόγο οἰκοδομῆς καί παρακ-λήσεως, εἴτε προφορικό εἴτε γραπτό.

   Ἔτσι κατέληξα νά ἐπικοινωνήσω μαζί σας μέσω τῆς ἱστοσελίδας τῆς Μητροπόλεώς μας.

* * *

   Ὅλοι μας, σεῖς οἱ χριστιανοί, οἱ κληρικοί καί ἐφημέριοι τῶν Ἐνοριῶν μας καί ἡ ἐλαχιστότητά μου θλιβόμαστε γιατί βρισκόμαστε μακριά ἀπό τά ἱερά θυσιαστήρια τῶν Ἐκκλησιῶν μας· γιατί δέν μποροῦμε νά ἐκκλησιαστοῦμε· γιατί εἴμαστε ἀναγκασμένοι, Μεγάλη Τεσσαρακοστή, νά μένουμε μακριά ἀπό τό Ποτήριο τῆς Ζωῆς.

   Δέν γίνεται ὅμως ἀλλιώτικα. Βρισκόμαστε μπροστά σέ μία πανδημία. Δοκιμάζεται ὁλόκληρος ὁ πλανήτης μας. Φυσικά, καί ἡ χώρα μας.

   Μέ κάθε θυσία θά πρέπει νά ἐμποδίσουμε τήν ἐξάπλωση τοῦ φονικοῦ ἰοῦ. Νά προφυλάξουμε τούς ἄλλους καί νά προφυλαχτοῦμε κι ἐμεῖς οἱ ἴδιοι. Ὁ συγχρωτισμός καί ὁ συνωστισμός πολλῶν κατά τούς εἰδικούς εὐνοεῖ τή γρήγορη μετάδοση τοῦ Κορωνοϊοῦ ἀπό τόν ἕνα στόν ἄλλο.

   Γι᾽ αὐτό μένουμε στά σπίτια μας. Ἀποφεύγουμε ὅσο μποροῦμε περιττές ἐξόδους. Καί λαμβάνουμε ὅλα τά μέτρα καί τίς προφυλάξεις πού μᾶς συνιστοῦν οἱ ἁρμόδιοι.

* * *

   Ὡς χριστιανοί γνωρίζετε ὅτι ὁ Θεός εἶναι πανταχοῦ παρών. Γεμίζει μέ τή θεία Παρουσία Του ὁλόκληρο τόν κόσμο. Ὁ Θεάνθρωπος Κύριος μᾶς βεβαίωσε ὅτι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι μέσα μας (Λουκ. 17,21) καί «ὅπου εἶναι συναγμένοι δύο ἤ τρεῖς στό ὄνομά μου, ἐκεῖ εἶμαι κι ἐγώ ἀνάμεσά τους» (Ματθ. 18,20). Ἑπομένως εἶναι παρών καί στά σπίτια μας. Ἄς λειτουργήσουμε, λοιπόν, αὐτές τίς δύσκολες ἡμέρες ὡς «κατ᾽ οἶκον ἐκκλησίες»—«Ἐκκλησία μικρά», ὀνομάζει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος τό χριστιανικό σπίτι.

   Τακτική καί θερμή ἡ προσευχή μας. Τό πρωί ἡ ἑωθινή. Τό ἀπόγευμα ἡ Παράκληση τῆς Παναγίας μας ἤ οἱ Χαιρετισμοί. Καί τό βράδυ τό Ἀπόδειπνο. Εἶναι ἡ ὥρα μέ συντριβή καί μετάνοια νά ψάλλουμε τό : «Κύριε τῶν Δυνάμεων, μεθ᾽ ἡμῶν γενοῦ· ἄλλον γάρ ἐκτός σου βοηθόν, ἐν θλίψεσιν οὐκ ἔχομεν. Κύριε τῶν Δυνάμεων, ἐλέησον ἡμᾶς».

   Καί στήν προσευχή μας θέση δέν ἔχει μόνο ὁ ἑαυτός μας ἤ τά μέλη τῆς οἰκογένειάς μας. Προσευχόμαστε θερμά γιά ὁλόκληρο τόν κόσμο. Γιά ὅσους ἔχουν ἀρρωστήσει. Γιά ὅσους κατέληξαν ἐξαιτίας τοῦ φονικοῦ ἰοῦ.

   Προσευχόμαστε μέ περισσή ἀγάπη καί γιά ὅλους ἐκείνους, γιατρούς, νοσηλευτές, ὑγειονομικούς, ἄνδρες καί γυναῖκες, πού μέ κίνδυνο νά προσβληθοῦν καί οἱ ἴδιοι ἀπό τόν ἰό, ἀγωνίζονται ὑπεράνθρωπα γιά νά περιθάλψουν ὅσους ἔχουν νοσήσει.

   Ἀδυνατώντας νά λειτουργηθοῦμε στούς Ναούς μας, εἶναι αὐτονόητο ὅτι γιά τήν παρακολούθηση τῆς θείας Λειτουργίας, τῶν Χαιρετισμῶν καί κάθε ἄλλης Ἀκολουθίας θά καταφεύγουμε εἴτε στήν τηλεόραση εἴτε στούς δύο Ραδιοφωνικούς Σταθμούς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Πειραϊκῆς Ἐκκλησίας.

* * *

   Μένοντας στό σπίτι, ἔχουμε χρέος νά διαβάσουμε μέ περισσότερη ἄνεση καί προσοχή τήν Ἁγία Γραφή. Νά διαβάσουμε ἰδιαιτέρως τό Ψαλτήρι. Οἱ Ψαλμοί τοῦ Δαβίδ γλυκαίνουν καί παρηγοροῦν τήν καρδιά μας καί αὐξάνουν τήν ἐλπίδα καί τήν ἐμπιστοσύνη μας στόν Θεό Πατέρα μας. Ἀκόμη νά διαβάσουμε καί κάποιο χρισταινικό βιβλίο ἀπό τά πολλά καί ἀξιόλογα πού ὑπάρχουν.

   Παραμένοντας στά σπίτια μας, ἄς δώσουμε νόημα καί περιεχόμενο πνευματικό σ᾽ αὐτή τήν παραμονή μας. Δυστυχῶς, οἱ πολλοί ἐθισμένοι σέ μιά ἐξωστρεφῆ καί θορυβώδη ζωή, δυσκολευόμαστε νά μείνουμε μόνοι. Ἀθυμοῦμε. Ἐκνευριζόμαστε ἤ πέφτουμε σέ κατάθλιψη.

   Μακριά ἀπό μᾶς τέτοια συναισθήματα. Ὁ Κύριος Ἰησοῦς εἶναι ἡ πηγή χαρᾶς καί ἐλπίδας γιά τόν Χριστιανό ἀκόμη καί στίς πιό δύσκολες ὧρες. Ἡ μυστική παρουσία Του μᾶς ἀναπαύει. Καί ἡ ἐπικοινωνία μας, μέσω τῆς προσευχῆς, μαζί Του μᾶς εἰρηνεύει.

   Παραμένοντας στό σπίτι πολλοί αἰσθάνονται σάν φυλακισμένοι. Λάθος, καί λάθος μεγάλο! Ὁ Κορωνοϊός μᾶς ἀναγκάζει νά δυναμώσουμε τούς οἰκογενειακούς μας δεσμούς. Νά βιώσουμε τή χαρά, τήν ἀγάπη, τήν ὀμορφιά τῆς οἰκογένειάς μας. Ἄς μή χάσουμε, λοιπόν, τήν εὐκαιρία.

   Παραμένοντας στό σπίτι ἀσφαλῶς θά ἐνημερωνόμαστε. Προσοχή ὅμως! Μήν κολλήσουμε στό ἀκουστικό τοῦ τηλεφώνου ἤ στό κινητό μας. Μή μᾶς ἀπορροφᾶ ὅλη μέρα καί ὅλη νύχτα ἡ τηλεόραση. Καί μή χανόμαστε στό διαδίκτυο. Ἔτσι, μπερδευόμαστε, ζαλιζόμαστε, ἐκνευριζόμαστε καί ὄχι σπάνια πέφτουμε θύματα παραπληροφόρησης.

* * *

   Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί,

   «Θαρσεῖτε!» (Ἰω. 16,38). Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ νικητής τοῦ θανάτου καί ἡ πηγή τῆς ζωῆς καί τῆς ἀθανασίας. Ὡς Χριστιανοί Τοῦ ἀνήκουμε. Εἴτε ζοῦμε εἴτε πεθαίνουμε, ὅπως γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος (Ρωμ. 14,8).

   Εὔχομαι ὁ Κύριος νά εὐλογεῖ ὅλους σας, νά εἰρηνεύει τίς καρδιές σας καί νά σᾶς στηρίζει τίς δύσκολες αὐτές ὧρες.

   Ἡ δοκιμασία θά παρέλθει. Ὁ Κορωνοϊός μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ θά νικηθεῖ. Οἱ ἐρευνητές θά βροῦν τό ἐμβόλιο πού θά μᾶς προφυλάσσει ἀπό τόν φονικό ἰό καί τά ἀναγκαῖα φάρμακα γιά τή θεραπεία αὐτῶν πού νοσοῦν.

   Καί ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι εἴθε νά συνειδητοποιήσουμε πόσο ἀδύναμοι εἴμαστε. Νά ταπεινώσουμε τό φρόνημά μας —δέν εἴμαστε ὑπεράνθρωποι!— καί νά ἐμπιστευόμαστε τή ζωή καί τήν ὑγεία μας πρωτίστως στήν ἀγάπη καί τήν πρόνοια τοῦ ζῶντος καί ἀληθινοῦ Θεοῦ.

Μέ πολλή ἐν Χριστῷ πατρική ἀγάπη
Ὁ Ἐπίσκοπός σας

†  Ο  ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

The post ΜΗΝΥΜΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας Νέας Σμύρνης κκ Συμεών appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Δ/νσις : Ἰωάννου Γενναδίου 14 – 115 21,

Ἀθῆναι Τηλ. 210-72.72.204, Fax 210-72.72.210, e-mail: contact@ecclesia.gr

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2020

Αγαπητοί εκπαιδευτικοί, αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες!

Τρεις μορφές από το παρελθόν, αδυνατισμένες από την άσκηση, πλούσιες από αγάπη και φωτεινές από αγιότητα, μας πλησιάζουν και μας καλούν να κοιτάξουμε μαζί τους, χωρίς ψεύτικες παρηγοριές, την κατάσταση της ανθρωπότητας. Μιας ανθρωπότητας που αντιμετωπίζει πρωτόγνωρα προβλήματα, πιεστικές προκλήσεις και τραγικά διλήμματα: Η ειρήνη, το περιβάλλον, ακόμη και η ίδια η επιβίωση του ανθρωπίνου γένους δεν έφτασαν ποτέ τόσο κοντά στην ολοκληρωτική κατάρρευση. Η αλήθεια είναι πως όλα ξεκινούν από τον άνθρωπο: Την ποιότητά του, τη μόρφωσή του, την καλλιέργειά του.

Αλίμονο όμως αν μείνουμε εκεί. Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι πως κανείς δεν είναι αληθινά ευτυχισμένος, εάν ζει μόνον για τον εαυτό του. Οι προσπάθειες του, τα ταλέντα του και οι επιτυχίες του βρίσκουν νόημα όταν μετατραπούν σε εργαλεία αγάπης και παρηγοριάς ενός κόσμου που ταλαιπωρείται από τον εγωισμό, την αδικία και την απληστία. Μόνον η αγάπη μπορεί αυτά να τα νικήσει. Αυτό όμως που φαίνεται ανίκητο είναι ο χρόνος και η φθορά που φέρνει μαζί του. Εκείνες ακριβώς τις στιγμές ο άνθρωπος αναζητά την πίστη σε κάτι ή σε Κάποιον που μπορεί να νικήσει τον μεγαλύτερο εχθρό του ανθρώπου: Τον θάνατο. Αυτήν την αγάπη και αυτήν την πίστη διακηρύσσει η Εκκλησία του Χριστού εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια. Όμως και αυτά, λόγια κούφια θα ήταν, αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι εκείνοι που τα εφάρμοσαν στη ζωή τους και απέδειξαν με το παράδειγμα και πολλές φορές με τη θυσία τους, πως είναι εφικτά. Και τέτοιοι άνθρωποι υπήρξαν πολλοί. Ανάμεσα σε αυτούς, θέση λαμπρή κατέχουν οι τρείς μορφές από το παρελθόν, οι τρεις μεγάλοι Ιεράρχες, ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, που σήμερα γιορτάζουμε. Τους ονομάζουμε προστάτες της Παιδείας, γιατί με τον τρόπο ζωής τους έδειξαν τον δρόμο μιας μόρφωσης με αλήθεια και ανθρωπιά.

Αλήθεια όμως, το παράδειγμα τους αυτό, από τι προστατεύει την σημερινή Παιδεία; Πρώτα, την προστατεύει από τους στενούς της ορίζοντες, που φτάνουν μέχρι μια ατομική επαγγελματική αποκατάσταση, χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τον πόνο του διπλανού. Κατόπιν, την προστατεύει τους από τη μονομέρεια της, που την κάνει να ξεχνά πως ο άνθρωπος δεν έχει να ικανοποιήσει μόνον ανάγκες του σώματος ή του μυαλού του, αλλά και της ψυχής του, που διψά για απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα της ζωής. Και τέλος, την προστατεύει από τη μελαγχολία μιας ανούσιας απομνημόνευσης γνώσεων, χωρίς δημιουργικότητα, χαρά και ηρωισμό.

Οι τρείς αυτοί αληθινοί δάσκαλοι ζωής δεν μας παρέδωσαν ένα παιδαγωγικό σύστημα. Μας παρέδωσαν τη ζωή τους. Ζωή γεμάτη γνώση, αλλά και αγάπη, ζωή γεμάτη επιτυχίες, αλλά και αγώνες για ολόκληρη την κοινωνία, ζωή γεμάτη δημιουργία αθάνατων έργων, αλλά και ακεραιότητα και εντιμότητα της ζωής τους, και τέλος ζωή με πίστη σε κάτι πιο δυνατό από τον θάνατο και τον φόβο. Όλα αυτά, που στην Εκκλησία ονομάζουμε αγιότητα. Αυτή η αγιότητα έγινε η αιτία να νικήσουν τον χρόνο και να τους μελετάμε 16 αιώνες μετά την κοίμησή τους. Συνέγραψαν μοναδικά επιστημονικά συγγράμματα, κατέγραψαν βαθιές αναλύσεις της ανθρώπινης ψυχής, επεξεργάστηκαν όλη την αρχαία σοφία και τη συνδύασαν με την διδασκαλία της Χριστιανικής αγάπης. Κυρίως όμως υπήρξαν πρωτοπόροι στον δρόμο της συνάντησης της επιστήμης με την πίστη στον Θεό και την αγάπη στον συνάνθρωπο. Παρά τις επιθέσεις που κατά καιρούς δέχτηκαν, η αλήθεια του έργου, αλλά και της ίδια της ζωής τους δεν νικήθηκε. Κατηγορήθηκαν για σκοταδιστές. Κι όμως, τα επιστημονικά τους συγγράμματα διδάσκονται ακόμη σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου. Κατηγορήθηκαν για ανθέλληνες. Κι όμως, κανείς δεν έγραψε σε πιο άπταιστα ελληνικά και κανείς μέχρι σήμερα δεν χρησιμοποίησε ως εργαλείο σκέψης καλύτερα απ΄ αυτούς την Αρχαία Ελληνική σοφία. Κατηγορηθήκαν ως ξεκομμένοι από την κοινωνία. Κι όμως, τα έργα της αγάπης τους παραμένουν ανεπανάληπτα. Κατηγορήθηκαν, όπως όλοι οι Χριστιανοί ανά τους αιώνες, για υποστηρικτές ενός απάνθρωπου πολιτικού συστήματος. Κι όμως, όταν η απληστία των πλουσίων και η βία των αυτοκρατόρων έγιναν αίτια εξαθλίωσης του λαού, όρθωσαν το ανάστημα τους και πλήρωσαν τη στάση τους αυτή με κακουχίες και τελικά με θάνατο. Αν για μια φορά ακόμη τους φέρνουμε στη μνήμη μας, είναι διότι δεν πρέπει να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε ένα σχολείο ανοικτών οριζόντων, δικαιοσύνης και δημιουργικότητας, πίστης στη δύναμη του ανθρώπου να μαθαίνει καινούργια πράγματα, αλλά και να δίνει νόημα στη ζωή του, γεμίζοντας την καρδιά του αγάπη και αγωνιστικότητα.

Στην μίζερη ζωή, την επίπεδη, χωρίς χρώμα και αρμονία ζωή, που δυστυχώς αποτελεί την πιο μεγάλη αρρώστια των καιρών μας, οι τρείς Ιεράρχες, με το παράδειγμα τους, μας καλούν να γίνουμε ήρωες ξανά, παλεύοντας καθημερινά με τα ελαττώματά μας, συναντώντας καθημερινά αληθινά πρόσωπα που περιμένουν την αγάπη μας, πλαταίνοντας καθημερινά την καρδιά μας για να χωρέσει όχι μόνον μια ατομική εξασφάλιση, αλλά τα βάσανα και τα όνειρα όλου του κόσμιου. Συνοδοιπόρους αναζητούν οι τρεις Ιεράρχες σε μια πορεία που ξεκίνησαν πριν 16 αιώνες και που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η ανταπόκριση στο κάλεσμά τους αποτελεί μια ρεαλιστική λύση στα μεγάλα αδιέξοδα του 21 αιώνα και μια φωτεινή προοπτική για το σχολείο των ονείρων σας και για ολόκληρη την αγαπημένη μας πατρίδα.

Χρόνια πολλά!

Με πατρικές ευχές και αγάπη,

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

The post Μήνυμα της Εκκλησίας της Ελλάδος στους μαθητές και της μαθήτριες για την Εορτή των Τριών Ιεραρχών appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

   Ἀγαπητοί Πατέρες καί ἀδελφοί,

   Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατόπιν εἰσήγησεως τῆς «Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Γάμου, Οἰκογένειας, Προστασίας τοῦ Παιδιοῦ καί Δημογραφικοῦ Προβλήματος», ἐξέδωσε Ἐγκύκλιο μέ τήν ὁποία καθιερώνει τήν Κυριακή μετά τήν Χριστοῦ Γέννησιν «ὡς ἡμέρα ἀφιερωμένη στήν προστασία τῆς ζωῆς τοῦ Ἀγέννητου Παιδιοῦ».

   Ἐφέτος, πρώτη χρονιά πού ἰσχύει αὐτή ἡ καθιέρωση, ἡ Κυριακή μετά τήν Χριστοῦ Γέννησιν συμπίπτει καί μέ τήν ἡμέρα πού ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τή μνήμη τῶν ἀναιρεθέντων ὑπό τοῦ Ἡρώδου Ἁγίων Νηπίων (29 Δεκεμβρίου).

   Θά μπορούσαμε, λοιπόν, νά ποῦμε πώς ἡ σημερινή ἡμέρα εἶναι ἡ καταλληλότερη γιά νά ἐκφραστεῖ ἡ Ἐκκλησία μας γιά τήν προστασία τῆς ζωῆς τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ, ἀλλά καί ἐναντίον τῶν ἐκτρώσεων. Γιατί οἱ ἐκτρώσεις, πράγματι, μοιάζουν μέ ἕνα σύγχρονο Ἡρώδη, πού ἀφαιρεῖ καθημερινά τή ζωή χιλιάδων ἀθώων παιδιῶν σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο.

   Τί εἶναι, ὅμως, ἡ ἔκτρωση; Ἔκτρωση ἤ ἄμβλωση εἶναι ὁ βίαιος τερματισμός τῆς ἐγκυμοσύνης μέ τήν ἀφαίρεση ἑνός ἤ περισσότερων ἐμβρύων ἀπό τή μήτρα τῆς γυναίκας. Γιά τή βίαιη διακοπή τῆς κυοφορίας προβάλλονται διάφοροι λόγοι, κοινωνικοί, ψυχολογικοί, οἰκονομικοί καί ἄλλοι.

* * *

   Σύμφωνα μέ τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ζωή τοῦ ἐμβρύου ἀρχίζει μέ τή σύλληψή του. Αὐτό σημαίνει πώς τό παιδί πού κυοφορεῖ μιά γυναίκα εἶναι ψυχοσωματική ἀνθρώπινη ὀντότητα, δηλαδή πλήρης ἄνθρωπος «ἐξ ἄκρας συλλήψεως». Ἑπομένως ἡ διακοπή τῆς κυήσεως γιά τόν ὁποιοδήποτε λόγο συνιστᾶ παράβαση τῆς ἐντολῆς «οὐ φονεύσεις». Ἡ Ἐκκλησία ἀντιμετώπιζε ἐξαρχῆς τίς ἐκτρώσεις ὡς φόνους καί τή συνέργεια σέ ἔκτρωση ὡς συνέργεια σέ φόνο. Γι᾽ αὐτό καί εἶναι μεγάλη ἁμαρτία. Ὡς ἐκ τούτου, εἶναι ἀπολύτως λογικό τό ὅτι ἡ ἔκτρωση καταδικάζεται ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τούς θεοφόρους Πατέρες, ἀλλά καί ἀπό τούς ἱερούς Κανόνες.

   Ἡ ἔκτρωση δέν συνιστᾶ μόνο βαρύτατη παράβαση τοῦ θείου Νόμου. Προκαλεῖ καί ὀλέθρια τραύματα στήν ψυχοσωματική ὑγεία τῆς μητέρας. Ὅσον ἀφορᾶ στήν ψυχική της ὑγεία, εἶναι ἐξαιρετικά σημαντικό νά ἀναφερθεῖ ὅτι οἱ γυναῖκες πού κάνουν ἄμβλωση, συχνά ἔρχονται ἀντιμέτωπες μέ σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, ὅπως ἐνοχές καί κατάθλιψη. Τό 25% ἐξ αὐτῶν ἐπισκέπτεται ψυχίατρο, ἐνῶ σχεδόν μία στίς δύο γυναίκες πού ἔχουν κάνει ἔκτρωση ἐμφανίζουν νευρικές διαταραχές.

   Στήν Ἐξομολόγηση πολλῶν γυναικῶν, πού ἔχουν διαπράξει αὐτή τήν ἁμαρτία, οἱ τύψεις τῆς συνειδήσεως ἐξακολουθοῦν νά τίς βασανίζουν, καί ἄς τήν ἔχουν ἐξομολογηθεῖ πολλές φορές στό παρελθόν. Ἐννοεῖται πώς μέ τήν Ἐξομολόγηση συγχωρεῖται ἡ ἁμαρτία, ὅμως οἱ συνέπειές της παραμένουν. Παράλληλα, θέτει σέ κίνδυνο καί τή σωματική της ὑγεία. Σέ ἀρκετές περιπτώσεις προκαλεῖ αἱμορραγία, μολύνσεις, μείωση γονιμότητας, στειρότητα, προδιάθεση καρκίνου τῆς μήτρας, ἀκόμη καί θάνατο.

* * *

   Οἱ ἐκτρώσεις παίζουν βασικό ρόλο καί στήν ὄξυνση τοῦ δημογραφικοῦ προβλήματος τῆς χώρας μας. Εἶναι λυπηρό πώς στήν πατρίδα μας, σύμφωνα μέ μέτριους ὑπολογισμούς, πραγματοποιοῦνται 300.000 ἐκτρώσεις τόν χρόνο. Ἀπό αὐτές 40.000 γίνονται ἀπό νέες κοπέλες κάτω τῶν 18 ἐτῶν, ἐνῶ ἕνα στά τέσσερα κορίτσια ἡλικίας 14 ἕως 17 ἐτῶν ἔχει προβεῖ σέ διακοπή κυήσεως.

   Τήν ἴδια στιγμή, ὁ χαμηλός ἀριθμός τῶν γεννήσεων, γύρω στίς 90.000 ἀνά ἔτος, σέ συνδυασμό μέ τόν ὑψηλό ἀριθμό τῶν θανάτων, γύρω στούς 120.000 ἐτησίως, λόγῳ τῆς γήρανσης τοῦ πληθυσμοῦ, ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τό ἀρνητικό ἰσοζύγιο γεννήσεων καί θανάτων, μέ πρόδηλη συνέπεια τήν ἀπομείωση τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας.

   Ἡ πληθυσμιακή αὐτή συρρίκνωση δέν ἀπειλεῖ μέ κατάρρευση μόνο τό ἐκπαιδευτικό, τό ἀσφαλιστικό καί τό σύστημα ὑγείας, ἀλλά ἀποτελεῖ μεγάλο κίνδυνο γιά τήν ἀσφάλεια καί τήν ἐθνική ἄμυνα τῆς πατρίδας μας.

* * *

   Ἡ ἑλληνική πολιτεία, ἡ ἑκάστοτε κυβέρνηση καί τά πολιτικά κόμματα, ὀφείλουν νά στηρίξουν τή σημερινή ἑλληνική οἰκογένεια καί νά ἐνθαρρύνουν τά νέα ζευγάρια νά φέρουν ἕνα-δυό παιδιά ἀκόμη. Οἱ οἰκογένειες μέ ἕνα καί μόνο παιδί δέν μποροῦν νά καλύψουν τό πληθυσμιακό κενό πού ἀφήνουν οἱ θάνατοι.

   Γιά νά ἔρθουν ὅμως νέα παιδιά δέν ἀρκοῦν μόνον οἱ προτροπές. Εἶναι ἀνάγκη νά στηριχθοῦν καί οἰκονομικά οἱ νέες οἰκογένειες. Παράλληλα, νά βοηθηθοῦν οὐσιαστικά μέ κάθε τρόπο οἱ τρίτεκνες καί οἱ πολύτεκνες οἰκογένειες, οἱ ὁποῖες ἀγωνίζονται νά ἀναθρέψουν τά παιδιά τους πού μέ φόβο Θεοῦ ἔφεραν στόν κόσμο.

   Ἀγαπητοί ἀδελφοί·

   Τό πρόβλημα δέν ἀφορᾶ, ὅμως, μόνο τήν Πολιτεία. Μᾶς ἀφορᾶ ὅλους. Ὀφείλουμε νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι διακοπή τῆς κυοφορίας σημαίνει αὐτομάτως καί διακοπή μιᾶς ἀνθρώπινης ζωῆς. Γι᾽ αὐτό καί κανένας λόγος δέν μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ἠθικά ἐπαρκής γιά τήν ἐπιλογή τῆς ἐκτρώσεως.

   Ἄς εὐχόμαστε ὁ ἅγιος Θεός νά φωτίζει ὅλους μας. Ἡ ζωή γιά μᾶς τούς Χριστιανούς συνιστᾶ κορυφαῖο δῶρο τοῦ Θεοῦ. Κανείς δέν ἔχει τό δικαίωμα νά τήν ἀφαιρέσει. Ἀντίθετα, κάθε ἀγέννητο παιδί ἔχει τό δικαίωμα νά ζήσει. Ἐμεῖς ἔχουμε χρέος νά τό σεβαστοῦμε καί νά τό προστατεύσουμε.

Μέ θερμές πατρικές εὐχές
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†  Ο  ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

The post Ἡ θανάτωση τῶν ἁγίων Νηπίων καί οἱ ἐκτρώσεις τῶν ἡμερῶν μας appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

  Χριστούγεννα, ἡμέρα πανευφρόσυνη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, γιά ὅλους τούς χριστιανούς. Χριστούγεννα, κορυφαία ἐκκλησιαστική ἑορτή, ἡ «μητρόπολις τῶν ἑορτῶν» κατά τόν χαρακτηρισμό τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Χριστούγεννα, «ἡ κατά σάρκα γέννησις τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» κατά τό συναξάρι τῆς ἑορτῆς.

   Ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, «κλίνει οὐρανούς» καί ἔρχεται στή γῆ. «Θεός ἀληθινός ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», ὅπως ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεώς μας, γίνεται ἄνθρωπος. Προσλαμβάνει τήν ἀνθρώπινη φύση μας «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου». Γιά ποιό σκοπό; Γιά νά μᾶς ἀνορθώσει ἀπό τήν πτώση μας. Γιά νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τόν ζυγό τῆς ἁμαρτίας. Γιά νά μᾶς συμφιλιώσει μέ τόν Θεό Πατέρα μας. Γιά νά μᾶς χαρίσει τό πλήρωμα τῆς ἀληθινῆς ζωῆς. «Ἐγώ ἦλθον ἵνα ζωήν ἔχωσι καί περισσόν ἔχωσι» (Ἰω. 10,10).

   2019 χρόνια πέρασαν ἀπό τότε πού γεννήθηκε ὁ Κύριός μας. Καί σήμερα μέσα στίς ὁλόλαμπρες Ἐκκλησιές μας ἑορτάζουμε τή θεία Γέννησή Του. Μετέχουμε στή θεία Λειτουργία. Κοινωνοῦμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ λυτρωτῆ μας Κυρίου. Μοιραζόμαστε μέ τούς ἀδελφούς μας τήν ἑόρτια χαρά. Ἀνταλλάσσουμε εὐχές. Ἀπολαμβάνουμε τή θαλπωρή καί τήν κοινωνία ἀγάπης γύρω ἀπό τό ἑόρτιο οἰκογενειακό τραπέζι.

* * *

   Χωρίς νά θέλω νά μειώσω τή χαρά πού μεταδίδει ἡ ἑορτή στίς καρδιές μας, ἐπιτρέψτε μου νά στρέψω τόν στοχασμό μου καί στίς εὐθύνες πού ἡ ἑορτή τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ μας συνεπάγεται γιά μᾶς τούς χριστιανούς.

   Πέρασαν 2019 χρόνια ἀπό τή γέννηση τοῦ Κυρίου. Καί ὅμως, πόσοι καί πόσοι ἄνθρωποι πάνω στή γῆ ἀγνοοῦν καί σήμερα τόν Χριστό. Δέν ἄκουσαν τό μήνυμα τῆς σωτηρίας. Δέν γνώρισαν τό Εὐαγγέλιό Του. Δέν γεύτηκαν τή χαρά, τήν ἐλπίδα καί τή ζωή πού Ἐκεῖνος, ὁ Ζωοδότης Κύριος, χαρίζει.

   Ἡ έντολή Του ἦταν καί ἐξακολουθεῖ νά εἶναι : «Πορευθεῖτε σ᾽ ὁλόκληρο τόν κόσμο καί κηρύξτε τό χαρμόσυνο μήνυμα σ᾽ ὅλη τήν κτίση» (Μάρκ. 16,16). Αἰσθανόμαστε ἄραγε τήν εὐθύνη πού ἀποθέτει στούς ὤμους μας ἡ ἐντολή αὐτή τοῦ Χριστοῦ; Καί τί κάνουμε, πόσο προσπαθοῦμε —μέ ὅποιο τρόπο μποροῦμε— γιά νά φτάσει τό μήνυμα τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας σε΄ὅλους αὐτούς τούς ἀνθρώπους πού ἀκόμη δέν τό ἄκουσαν;

* * *

   Εἴμαστε χριστιανοί καί μάλιστα ὀρθόδοξοι. Μέ τό βάπτισμά μας γίναμε μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Κληθήκαμε νά ζοῦμε μ᾽ ἕνα καινούργιο τρόπο, αὐτόν πού ὁρίζει τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ μας.

   Ὅλα αὐτά ἄραγε τά ἔχουμε συνειδητοποιήσει; Γνωρίζουμε τό περιεχόμενο τῆς πίστεώς μας; Ἐμβαθύνουμε στή μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ; Ἀποδεχόμαστε μ᾽ ἐμπιστοσύνη τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας ἤ ὁ καθένας διαμορφώνει αὐθαίρετα τή δική του πίστη; Μέ ὅ,τι τοῦ ἀρέσει συμφωνεῖ καί μέ ὅ,τι δέν τοῦ ἀρέσει ἤ δέν τό καταλαβαίνει, διαφωνεῖ καί τό ἀπορρίπτει;

   Ἐρωτήματα καίριας σημασίας πού πρέπει νά τά ἀπαντήσει μέσα του ὁ καθένας μας, ἄν θέλουμε νά εἴμαστε τίμιοι μέ τή συνείδησή μας.

* * *

   Τό πιό ὀδυνηρό, ὅμως, ἀπ᾽ ὅλα γιά μᾶς τούς χριστιανούς εἶναι ἡ ἀσυνέπεια τοῦ βίου μας. Παραδεχόμαστε μέ τά χείλη ὅτι εἴμαστε χριστιανοί. Ὡστόσο, αὐτή τήν παραδοχή δέν τήν ἐπιβεβαιώνει ὁ τρόπος πού ζοῦμε καί συμπεριφερόμαστε. Ζοῦμε σάν νά εἴμαστε εἰδωλολάτρες, ὑλιστές, ξένοι ἐντελῶς καί μέ τό γράμμα καί μέ τό πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου.

   Ἡ στάση μας αὐτή ἀποτελεῖ προδοσία τῆς πίστεώς μας. Αἰτία σκανδάλου. Ἀφορμή γιά πολλούς νά θεωροῦν τό Εὐαγγέλιο εἴτε ξεπερασμένο γιά τήν ἐποχή μας εἴτε οὐτοπικό καί ἀκατόρθωτο.

   Ἔτσι, ἡ ἀσυνέπεια ἡμῶν τῶν χριστιανῶν —κληρικῶν καί λαϊκῶν—, ὅπως γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, γίνεται συχνά ἡ αἰτία νά διασύρεται τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ (Ρωμ. 2,24). Νά ἐμπαίζεται ἡ πίστη. Νά διαβάλλεται ἡ χριστιανική ζωή. Νά δυσφημεῖται ἡ Ἐκκλησία.

* * *

   Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

   Ἐμπιστεύομαι στήν ἀγάπη σας τούς παραπάνω στοχασμούς μου ὄχι —ἐπαναλαμβάνω— γιά νά χαλάσω τό ἑόρτιο κλίμα τῆς σημερινῆς μεγάλης ἑορτῆς, ἀλλά γιά νά σᾶς καταστήσω κοινωνούς τῶν προβληματισμῶν μου ὡς ἐπισκόπου καί πνευματικοῦ σας πατέρα. Οἱ εὐχές μου, ὡστόσο, πρός ὅλους σας εἶναι ὁλόθερμες.

   Ὁ ἐνανθρωπήσας Κύριος νά εὐλογεῖ, νά φωτίζει καί νά ἐνισχύει ὅλους μας στή χριστιανική μας πορεία.

ὁ Ἐπίσκοπός σας

† Ο ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

The post Τα Χριστούγεννα και οι ευθύνες των Χριστιανών: Εγκύκλιος Σεβ. Μητροπολίτου Νέας Σμύρνης κκ Συμεών appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.

 
Ξεκίνησαν τα Κατηχητικά Σχολεία της Ενορίας μας!
Κοντά στη Νεότητα, η Ενορία μας από την ίδρυσή της το 1995, δεν παρέλειψε παρά τις πτωχές πρώτες υποδομές, την καλλιέργεια της αγάπης στο Χριστό των νέων της περιοχής.
έτσι για 25η χρονιά λειτουργούν τα Κατηχητικά Σχολεία σε ειδικά διαμορφωμένες αίθουσες κάτωθεν του Ιερού μας Ναού για να γνωρίσουν τα παιδιά μας το Χριστό και την Εκκλησία Του, να αγαπήσουν τον Οίκο του Θεού, να εντρυφήσουν στο Θείο Λόγο και να κοινωνικοποιηθούν μέσα από δράσεις και παιχνίδια μαζί με άλλα παιδιά καλλιεργώντας την ευγενή άμιλλα μεταξύ τους.
Το Πρόγραμμα των Κατηχητικών Σχολείων έχει ως εξής

Πρόγραμμα για το Κατηχητικό Έτος 2019 – 2020

ΑΓΟΡΙΑ
Δημοτικό ( γ΄έως στ)
Κυριακή 16:30 – 17:30
Γυμνάσιο
Κυριακή 16:30 – 17:30
ΚΟΡΙΤΣΙΑ
Δημοτικό ( γ΄έως στ)
Σάββατο 10:30 – 12:00
Γυμνάσιο
Σάββατο 10:30 – 12:00
ΑΙΘΟΥΣΑ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑΣ
Κυριακή 17:30 – 19:00

Ακολουθεί η Εγκύκλιος- Μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη μας, Νέας Σμύρνης και Αλίμου κκ Συμεών για τα Κατηχητικά Σχολεία:
   «Ἀγαπητοί ἀδελφοί,
   Ὅλους μας ἡ ἐπαφή μέ τήν φύση, μέ τά δέντρα, τά φυτά καί τά λουλούδια, μᾶς ἀνανεώνει, μᾶς ἀναζωογονεῖ. Ὄχι μόνο μέ τό ὀξυγόνο τους ἀλλά καί μέ τήν ὀμορφιά τους καί μέ τήν ἐμφάνισή τους. Γι᾽ αὐτό καί προσπαθοῦμε νά τά ἔχουμε ὅσο περισσότερο μποροῦμε στόν χῶρο μας.
   Μικρότερα ἤ μεγαλύτερα φυτά ἤ λουλούδια, σέ κήπους ἤ σέ γλάστρες. Ἀλλά καί στούς δημόσιους χώρους, καί τίς πλατεῖες. Γιά νά ὀμορφαίνουν τήν ζωή μας μέ τά ἄνθη τους. Γιά νά μᾶς εὐφραίνουν μέ τό λεπτό ἄρωμά τους. Χαιρόμαστε δέ νά ἀφιερώνουμε χρόνο γιά τή φροντίδα τους, καθώς μάλιστα βλέπουμε τήν ἀργή ἀλλά σταθερή ἀνάπτυξή τους. Ἀλλά καί θλιβόμαστε ὅταν τά βλέπουμε νά μαραίνονται, ἀπό κάποια ἀσθένεια, ἀπό τά καιρικά φαινόμενα, ἤ τήν ἀμέλεια ὅσων ἔχουν τή φροντίδα τους.
   Ἀσύγκριτα πολυτιμότερη ὅμως εἶναι ἡ παρουσία τῶν παιδιῶν ἀνάμεσά μας. Χωρίς ὑπερβολή, τά παιδιά εἶναι τά λουλούδια τῆς ζωῆς μας. Τά παιδιά, παρά τούς κόπους καί τίς φροντίδες πού καταβάλλουμε γι᾽ αὐτά, μᾶς ἀνανεώνουν καί μᾶς ἀναζωογονοῦν. Ὀμορφαίνουν τή ζωή μας. Οἱ γονεῖς ἀλλά καί ὅσοι μεγαλύτεροι συναναστρεφόμαστε μέ παιδιά, ἔχουμε τήν εὐκαιρία νά ξαναζοῦμε τήν παιδικότητα μαζί τους, μέ τό πλεονέκτημα τῆς ὡριμότητας τοῦ ἐνηλίκου. Ἡ πρόοδος τῶν παιδιῶν καί οἱ ἐπιτυχίες στή ζωή τους, μᾶς γεμίζει μέ ἰδιαίτερη χαρά. Ἀλλά καί ἡ θλίψη μας εἶναι ἀπερίγραπτη, ὅταν τά βλέπουμε νά μαραζώνουν καί νά ἀποτυγχάνουν. Κι ἀναρωτιόμαστε: Τί δέν κάναμε σωστά; Τί παραλείψαμε; Δέν τούς προσφέραμε τά πάντα ἀπ᾽ τήν πρώτη στιγμή πού ἄνοιξαν τά μάτια τους;
   Ὅπως τά λουλούδια ἔχουν ἀνάγκη ἀπό φῶς, νερό καί ἀέρα, ἔτσι καί τά παιδιά μας. Δέν ἀρκεῖ νά φροντίζουμε γιά τήν ὑγεία, τήν διατροφή καί τή μόρφωσή τους. Χρειάζονται τό Φῶς τῆς ἀλήθειας τοῦ Χριστοῦ, τό γάργαρο νερό τῆς πίστεως, τή ζωογόνο πνοή τῆς Χάρης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Κι ὅπως προστατεύουμε τά λουλούδια μας ἀπό τή δράση ἐπιβλαβῶν ὀργανισμῶν, ἔτσι ἔχουμε χρέος νά προστατεύσουμε καί νά θωρακίσουμε τίς εὐαίσθητες παιδικές ψυχές ἀπό τήν ἐπιρροή τῶν ἐπιβλαβῶν ἰδεῶν καί ἀντιλήψεων.
* * *
   Τά τελευταῖα χρόνια ἐπίσης, γινόμαστε μάρτυρες μεγάλων δασικῶν καταστροφῶν ἀπό πυρκαγιές, πού προκαλοῦνται ἄλλοτε ἀπό ὑψηλές θερμοκρασίες καί παρατεταμένη ἀνομβρία, ἄλλοτε ἀπό ἀπροσεξία καί ἄλλοτε ἀπό ἐσκεμμένο ἐμπρησμό. Παρακολουθοῦμε μέ ἀγωνία τίς ὑπεράνθρωπες προσπάθειες τῶν πυροσβεστῶν καί τῶν ἐθελοντῶν πού μέ κίνδυνο τῆς ζωῆς τους ἐπιχειροῦν σέ ἕναν ἄνισο συχνά ἀγώνα ἐνάντια στίς φλόγες. Ἔτσι τεράστιες καταπράσινες ἐκτάσεις, ἐθνικοί δρυμοί, καταφύγια ἀναρίθμητων ζώων καί πτηνῶν, μεταβάλλονται σέ ἀποκαΐδια μέ τεράστιες οἰκολογικές συνέπειες.
   Ἂν ὅμως τά δάση εἶναι ὁ πνεύμονας τοῦ πλανήτη μας, τά παιδιά εἶναι ὁ πνεύμονας καί τό αὔριο τοῦ ἔθνους καί τῆς Ἐκκλησίας μας. Συνειδητοποιοῦμε, ἄραγε, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ὅτι συντελεῖται μιά ἐκτεταμένη πνευματική καταστροφή στίς ψυχές τους; Ἀπό τή μιά πλευρά, οἱ κακόβουλοι μέ τίς ἐμπρηστικές τους ἰδέες καί ἀντιλήψεις. Ἀπό κοντά, ἀκούσια ἤ ἑκούσια, οἱ διάφοροι κάτοχοι καί διαχειριστές τῶν σύγχρονων μέσων ἐπικοινωνίας, ἐνημέρωσης καί ψυχαγωγίας πού ὑποδαυλίζουν τά πάθη γιά νά ἀποτεφρώσουν κάθε ἰκμάδα ἀρετῆς καί πνευματικότητας στή ζωή τους. Κι ἀπό τήν ἄλλη, ἡ παρατεταμένη πνευματική ξηρασία: τά περισσότερα παιδιά μεγαλώνουν χωρίς πνευματικές ἀξίες στή διαπαιδαγώγησή τους. Τό σχολεῖο, ἡ οἰκογένεια καί ἡ κοινωνία, στήν καλύτερη περίπτωση, προτείνουν κάποια ἄχρωμα ἠθικιστικά πλαίσια, τά ὁποῖα εἶναι ἀνίκανα νά τά προστατέψουν ἀπό τίς μεγάλες προκλήσεις καί τούς διάφορους πειρασμούς.
* * *
   Ἀγαπητοί γονείς,
   Ἐλᾶτε νά μεταφυτεύσουμε τά παιδιά μας στόν ζωογόνο κῆπο τῆς χάριτος, τήν Ἐκκλησία, στόν μοναδικό καί ἀληθινό παράδεισο πάνω στή γῆ. Νά φροντίσουμε γιά τήν πνευματική τους καλλιέργεια. Νά ἐπιμεληθοῦμε τήν συστηματική φοίτησή τους στά Κατηχητικά Σχολεῖα τῶν Ἐνοριῶν μας. Γιά νά τρέφονται μέ τό ζωηφόρο Σῶμα τοῦ Κυρίου μας. Γιά νά ἀντλοῦν ἀπό τά κρυστάλλινα νερά τῆς παράδοσής μας. Γιά νά ἀναπνέουν τή λεπτή αὔρα τοῦ Πνεύματος. Γιά νά λούζονται στό Φῶς τῆς Ἀλήθειάς Του. Γιά νά μήν παρασύρονται στούς ἀπατηλούς καί ψεύτικους παραδείσους. Γιά νά γίνουν «τά μυρίπνοα ἄνθη τοῦ Παραδείσου». Γιά νά τά καμαρώνουμε σάν κυπαρίσσια, σάν τούς κέδρους τοῦ Λιβάνου (Ψαλ. 103,16), πού κάνουν πελώρια κλαδιά καί βρίσκουν ἐκεῖ προστασία τά πουλιά τοῦ οὐρανοῦ (Μάρκ. 4,32). Γιατί ἐσεῖς πρώτοι θά χαίρεστε καί θά δρέπετε τούς καρπούς τῶν κόπων σας, βλέποντας τά παιδιά σας, «φέροντα κλάδους ἀγαθοεργίας» (Ἀναβαθμοί γ´ ἤχου).
   Πίσω ἀπό αὐτές τίς συμβολικές εἰκόνες, ὁ διαχρονικός λόγος τοῦ Θεοῦ, διαλαλεῖ αἰώνιες ἀλήθειες: Μόνο ὁ ἄνθρωπος πού ἀκολουθεῖ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, θά εἶναι ὅπως τό δέντρο τό φυτεμένο στίς πηγές τῶν ὑδάτων, τό ὁποῖο καρποφορεῖ στόν καιρό του καί δέν ξεραίνεται, οὔτε ἀποβάλλει τά φύλλα του, καί ὅλα ὅσα κάνει εἶναι εὐλογημένα. Ἐνῶ ὅσοι περιφρονοῦν τίς ἀλήθειες αὐτές, κινδυνεύουν νά δοῦν τή ζωή τους στάχτη κι ἀποκαΐδια που τά σκορπάει ὁ ἄνεμος! (Ψαλ. 1, 3-4).
   Ἀγαπητά μου παιδιά,
   Tό Κατηχητικό Σχολεῖο τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀνοίγει καί πάλι γιά σᾶς τήν ἀγκαλιά του σάν ζεστό θερμοκήπιο. Ἐλᾶτε νά γνωρίσετε τήν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, νά ζήσετε τήν ἀγάπη Του, νά ξεδιψάσετε μέ τήν ἁγνή ψυχαγωγία, νά καλλιεργήσετε τά χαρίσματά σας, νά ἀποκτήσετε ἀληθινούς φίλους. Γιά νά γίνετε καί σεῖς τά βαθύσκιωτα καί καρποφόρα δέντρα πού τόσο ἔχει ἀνάγκη ἡ κοινωνία μας. Καί νά μπορεῖτε νά λέτε κι ἐσεῖς μαζί μέ τόν ποιητή:
«Μέσα στό φῶς ἀνθεῖ ἡ ζωή μας!
Ἄφθαρτη κι ἀβασίλευτη κι ἀπέραντη ἡ χαρά,
κι ἀγέραστ᾽ ἡ χαρά ἡ δική μας»!
Μέ πατρική ἐν Χριστῷ ἀγάπη
Ὁ Ἐπίσκοπός σας
† Ο ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ
 
 

The post Τα Κατηχητικά μας ξεκινούν! Στιγμές χαράς μαζί με τον Χριστό! appeared first on Ιστοσελίδα Ιερού Ναού Παναγίας Μυρτιδιώτισσας Αλίμου.